Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/3940 K.2016/1359

Taraflar arasında görülen davada...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/11/2014 tarih ve 2013/183-2014/437 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davalı vekili ile birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/02/2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin müşterilerine kurye hizmeti verdiğini, 25/05/2007 tarihli fatura ile 22.068,45 TL, 25/06/2007 tarihli fatura ile 12.425,25 TL alacaklarının ödenmediğini, bu nedenle girişilen icra takibinin, davalının haksız itirazı sonucunda durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, 2007 yılı Temmuz ayında davacının düzenlediği faturaların hizmet bedelinden fazla olduğunu, bu tarihe kadar tarafların mutabakatı sonucu uygulanan %5 ve %20’lik indirimlerin de bu kez uygulanmadığını, bu sebeple davacıya gönderilen ihtarname ile iş ilişkisinin sona erdirildiğini, fazla faturaların düşülebilmesi için düzenlenen 06/07/2007 tarihli 37.786,48 TL tutarlı iade faturasının davacı tarafından kabul edilmediğini, bilahare de bakiye 5 ve 6. aylara ait faturaların kötü niyetle takibe konulduğunu, müvekkilinin buna rağmen mahsup işleminden sonra kalan alacak tutarını dosyaya yatırdığını savunarak, davanın reddini ve %40 kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, asıl davada mahkemece verilen kararda taleple bağlılık ilkesi gereği %9 oranında temerrüt faizi uygulanmasına karar verildiğini, oysa ki uyuşmazlığın ticari işten kaynaklanması nedeniyle avans faizi uygulanması halinde yaklaşık 17.000 TL müvekkilinin faiz alacağı doğduğunu ileri sürerek, 17.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, icra takibine konu iki adet faturanın davalı defterlerinde kayıtlı olmasının fatura konusu hizmetin alındığına karine teşkil edeceği, davalı tarafından dosyaya ibraz edilen taşıma fişlerinde davacının imzasının bulunmadığı, davalı tarafından 2007 yılı Haziran ayı fişlerinin de sunulmadığı, 2007 Mayıs ayı taşıma fişlerine göre davacı tarafından taşımanın gerçekleştirildiği ve davacının alacağının doğduğu, Haziran ayı fişleri sunulmadığından davalının davacı lehine gerçekleşen karinenin aksini ispat edemediği,

alacağın likit ve belirlenebilir olduğu, birleşen davada da davacının tercihini asıl davada yasal faiz olarak kullandıktan sonra avans faizi uygulanarak alacak talep etme imkanı bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı vekili ile birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalı vekili ile birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.