Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/4114 K.2015/11059

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.10.2014 tarih ve 2014/110-2014/188 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 1994 yılından beri tercüme hizmeti sunduğunu, Ü. ibareli markanın 07.06.2001 tarihinden itibaren sahibi olduğunu, davalı adına tescilli "Ü.Dil Hizmetleri ve Yayıncılık A.Ş.+Şekil" ibareli markanın bulunduğunu, davacının müvekkiline ait markayı hukuka aykırı biçimde kullandığını, davalı markasının şekilden oluştuğunu, bu markanın 17.06.2010 tarihinde tescil edildiğini, davalının kullanımının tesciline uygun olmadığını ileri sürerek müvekkilinin marka hakkına tecavüzün men'ine, haksız tecavüzün başladığı tarihten bu yana kadarki hasılatının %10'undan aşağı olmamak üzere 5.000,00 TL maddi tazminatın ticari faiziyle davalıdan tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin sektörde tanınmış bir şirket olarak 24 yıl boyunca tescilsiz unvan markasını kullanıp TPE nezdinde 2009/15248 sayılı "Ü. Dil Hizmetleri ve Yayıncılık A.Ş.+Şekil" ibaresiyle adına tescil ettirdiğini, müvekkilinin 1976-1985 arasında Ü.Tercüme Bürosu adıyla hizmet verdiğini, 1985 yılında anonim şirket haline gelip Ü.Dil Hizmetleri ve Yayıncılık A.Ş. unvanıyla faaliyetlerini sürdürdüğünü, "Ü." ibaresi üzerinde öncelik hakkı bulunan müvekkilinin kullanımının marka tesciline uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı adına tercüme hizmetlerine ilişkin 2009/15248 sayılı markanın bulunduğu, davalının markasını tescili kapsamındaki hizmetler yönünden kallanımının marka hakkına tecavüz teşkil etmediği, davacı tarafından davalının markasını tescile aykırı olarak kullanıldığına dair delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.