Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/4155 K.2016/1731

Taraflar arasında görülen davada... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/01/2015 tarih ve 2014/125-2015/7 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/02/2016 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin Türkiye’de tanınmış sinema oyuncuları olduklarını, davalının inşaatını yaptığı evlerin tanıtım reklamında izinsiz olarak müvekkillerine ait fotoğrafları kullandığını, bu durumun müvekkilleri açısından maddi ve manevi zarara neden olduğunu ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak her bir müvekkili için 450.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki ve görev itirazı ile birlikte, anılan fotoğrafların eser niteliğinde olmadığını ve fotoğraflar üzerinde hak sahipliğinin fotoğrafı çeken kişiye veya filmin yapımcısı olan firmaya ait olduğunu, reklamda yer alan fotoğraflar nedeniyle davacıların bir zararının bulunmadığı gibi müvekkilinin de bir kar elde etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce taraflar yararına bozulmuş, bozmaya uyulmuş, somut olayda ne davacıların rızası, ne yasanın verdiği üstün bir yetkinin kullanılması ne de herhangi bir kamusal yarar mevcut olmadığı,

tamamen kar amaçlı bir konut projesinin reklamında her iki davacının yan yana fotoğraflarının herhangi bir izin alınmaksızın kullanımasın da haber amaçlı kullanım ya da hukuka uygun herhangi bir kullanımdan söz edilmesinin düşünülemeyeceği, davalıların, davacıların bilgisi ve izni dışında, konut projesi reklamında davacıların birlikte fotoğrafını kullanmalarının Türk Medeni Kanunu'nun 24. maddesi anlamında çok açık bir kişilik hakkı ihlali teşkil ettiği, dava konusu eylemin aynı zamanda 5846 sayılı yasanın 86.maddesine de aykırı olduğu,

davacıların ağır kişilik hakkı ihlalinden dolayı buna uygun bir maddi ve manevi tazminat talep etme haklarının mevcut olduğu, davalıların eyleminin haksız eylem niteliğinde olduğu, karar özetinin kamuya duyurulmasında davacılar yönünden muhik bir sebep ve haklı bir menfaat bulunduğu, davalı tarafın zamanaşımı def' inin yerinde görülmediği, zira somut olayda 8 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanmasının gerektiği gerekçesiyle davanın ıslah edilmiş hali ile kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacılara ait fotoğrafların davalıların inşaatını yapıp sattıkları villaların reklâmında izinsiz olarak kullanıldığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminatın tahsili istemin ilişkindir. Somut olayda davalılar vekilince ıslah edilen miktara karşı zamanaşımı def’inde bulunulmuş olup, mahkemece, davalı tarafın eyleminin 5846 Sayılı Yasa'nın 86/3 ncü maddesi hükmü uyarınca TCK'nın 134,139,140'ncı maddelerinde yaptırıma bağlandığı, anılan maddelerdeki yazılı suçların 8 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu gerekçesiyle ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı sonucuna varılarak yazılı şekilde hüküm edilmiştir.

Oysa, TCK'nın anılan hükümleri özel hayatın gizliliğine ilişkin hükümler olup, davaya konu davacılara ait ve davalılar tarafından haksız olarak kullanıldığı sabit olan fotoğrafların esasında bir diziye ait olması, bu bağlamda özel bir çaba kullanılmadan edinilmesinin mümkün bulunması, fotoğrafların davacıların özel hayatlarına ilişkin ve gizli alanlarına ilişkin olmaması karşısında bu fotoğrafların kullanılması kabulün aksine özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturmaz.

Bu durumda mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalılar vekilinin ıslaha karşı zamanaşımı def’inin isabetli olmayan yazılı gerekçe ile reddedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.