Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/4336 K.2015/6260

Reyhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/08/2014 tarih ve 2014/44-2014/44 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz kararına itiraz eden (borçlu) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz eden borçlu vekili, faturaya dayanılarak müvekkili aleyhine ihtiyati haciz kararı verildiğini, müvekkilinin adresinin G. olduğunu, bu itibarla Gebze Mahkemelerinin yetkisinin bulunduğunu, faturanın alacağı kanıtlamaya yetmediğini, tek taraflı olarak düzenlenebileceğini, akti ilişkiyi kanıtlamayacağını, müvekkilinin borcunun bulunmadığını, alacaklıyı tanımadığını, faturaya noter kanalıyla itiraz ettiklerini ileri sürerek ihtiyati haciz kararına itiraz etmiştir.

Alacaklı vekili, itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, para borcunun alacaklının ikametgahında ödenecek olması sebebiyle borçlunun yetki itirazının yerinde olmadığı, ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için “alacağın varlığı hakkında kanaat edinilmesinin” yeterli görüldüğü, bunun kesin bir ispat şeklinde anlaşılamayacağı, “alacağın yargılamayı gerektirmemesi” şeklinde bir koşulun kanunda öngörülmediği, alacaklı tarafından fatura ve sevk irsaliyesinin ibraz edildiği, bu belgelerden alacağın varlığına kanaat getirildiği gerkeçesiyle ihtiyati haciz kararına yapılan itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz kararına itiraz eden vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz kararına itiraz eden (borçlu) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.