Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/4418 K.2015/11213

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/07/2013 tarih ve 2009/380-2013/357 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesi kapsamında sigortalanan aracın davalı tarafından üstlenilen taşıma sırasında hasarlandığını ileri sürerek, 6.289,21 USD'nin 18.09.2008 tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, ayrıca taşıtanın talimatına göre hareket edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının taşıtanın talimat verdiği ve kendisinin gerekli uyarıyı yaptığı yönündeki iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 5.877,31 USD'nin dava tarihinden itibaren %5 faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.