Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/4462 K.2015/11829

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.04.2014 gün ve 2013/137-2014/84 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.12.2014 gün ve 2014/13263-2014/19764 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "AVA”, “NEW AVA”, “AVA FASHION” ve “AVA MED" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "SAVA+şekil" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE'ye başvuruda bulunduğunu, 2010/75059 kod numaralı başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilânı üzerine, itirazda bulunulduğunu ancak, itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, oysa başvuru konusu marka ile müvekkilinin tanınmış markalarının benzer olduğunu, başvurunun kötü niyetle yapıldığını ileri sürerek, 2013/M-2186 sayılı YİDK kararının iptalini, tescili halinde markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. E.. vekili, müvekkili tarafından tescili talep edilen "SAVA+şekil" ibaresinin davacıya ait markalardan farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, haksız yarar sağlanacağı ve markanın itibarına zarar vereceği iddialarının da dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı T.. E.. vekili, davacı markalarının, başvuru konusu marka ile işitsel veya anlamsal düzeyde ilişkilendirilme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırılmaya yol açabilecek derecede benzer olmadığını, bu nedenle iptali istenilen kararın hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.