Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/4682 K.2015/11217

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/10/2014 tarih ve 2013/112-2014/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin pompa ve vana sektörünün dünya çapındaki liderlerinden birisi olduğunu, M. markasının tescili için yaptığı başvurunun, davalı TPE tarafından diğer davalı şirketin M.+şekil markasını mesnet gösterilerek 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, başvuru markası ile dayanak marka arasında benzerlik bulunmadığını, davalı şirketin redde mesnet markayı kötü niyetli olarak müvekkilinden çıkar sağlamak amacıyla tescil ettirdiğini İleri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın husumet yönünden reddini savunmuştur.

Davalı TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğuna savunarak

davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirket yönünden davanın pasif husumetten reddine, davalı TPE yönünden ise, davacı başvuru markası ile davalı şirket markasının 556 sayılı KHK’mn 7/1-b bendi anlamında "ayırt edilemeyecek kadar benzer” olduğu ve davacı başvurusunun emtia listesinin tümünün redde mesnet markanın kapsadığı mallar ile “aynı/aynı tür” olduğu gerekçesi ile davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.