Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/4713 K.2016/286

Taraflar arasında görülen davada.......Mahkemesi’nce verilen 04/10/2013 gün ve 2013/129-2013/253 sayılı kararı onayan Daire’nin 20/01/2015 gün ve 2014/2304-2015/713 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkili bankaya borçlu bulunan ve firması hakkında takibe geçildiğini, bu nedenle borçluya ait Fatih Sultan Mehmet gemisinin muhafaza altına alınarak rıhtımına bağlandığını, söz konusu geminin Kasım 2009 ile Ocak 2011 tarihleri arasında Mersin Limanı R5 nolu rıhtımda kaldığını, bu döneme ilişkin barınma bedellerinin M..

B..'ne ödendiğini, geminin icra yoluyla satışa çıkarıldığını, ancak müşteri çıkmadığından satışının yapılamadığını, bu nedenle 16/09/2010 tarihli ihalede davacı banka tarafından alacağına mahsuben alındığını, gemi alındıktan sonra 3. şahsa satıldığını, gemi satıldıktan sonra rıhtımdan çıkarılmak istenirken davalının geminin limandan çıkışına, barınma bedellerinin davalı şirkete ödenmesi gerektiği belirtilerek,

engel olunduğunu, bu arada 3. şahsa satılan geminin limandan çıkışının temin edilebilmesi için davacı banka tarafından davalı şirkete teminat mektubu verildiğini, Milli Emlak'tan alınan cevabi yazıya istinaden noter kanalıyla davalı şirtete verilen teminat mektubunun geri istendiğini, ancak davalı şirket tarafından teminat mektubunun iade edilmediğini, davalı şirketin haksız kazanç elde etmeyi planladığını, bu nedenle teminat mektubunu iade etmediği, ayrıca teminat mektubunu her an nakte çevirebilecekken teminat mektubunu nakte de çevirmediği, davalı şirketin haksız olduğu ileri sürülerek,

davacı bankanın davalı şirkete borçlu olmadığının tespiti ile 9.060,00 USD bedelli teminat mektubunun iptaline ve iadesine ve %40’tan aşağı olmamak üzere tazminat karar verilmesini talep ve dava olunmuştur.

Davalı vekili, davaya konu Fatih Sultan Mehmet Gemisinin 16/11/2009 ila 11/02/2011 tarihleri arasında davalı şirketin işletmesinde bulunan Mersin Limanı'nda barındığını, Fatih Sultan Mehmet gemisinin o zamanki sahibi olan davacı şirketten fatura düzenlenerek barınma ücreti talep edildiğini, ancak şirketin bu barınma ücretini ödemediğini, daha sonra bu geminin başka bir şahsa satıldığını ve bu gemi için ek hizmetler talep edildiğini, barınma bedeli ve talep edilen ek hizmetler için davacı bankadan kesin ve süresiz banka teminat mektubu alındığını, davacı tarafından M..

B..'ne neye istinaden ödeme yapıldığının anlaşılamadığını, geminin barınması ile ilgili ücret talep etme hakkının sadece müvekkili şirkette ait bulunduğunu savunarak, asıl davanın reddini savunmuş, karşı davasında ise savunmaya ilişkin gerekçelerle 9.060,00 USD'nin 21/02/2011

tarihinden itibaren işleyecek ticari faiz ile birlikte davacı-karşı davalıdan tahsiline, davalı hakkında %40'tan aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesine, davaya konu gemi üzerinde TTK'nın 1236. maddesi uyarınca kanuni rehin hakkı tesis edilmesini istemiştir. Davacı-karşı davalı vekili, karşı davanın reddini istemiştir. İhbar olunan vekili, asıl davanın kabulünü, karşı davanın ise reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Liman İşletmesi'nin barınma ücretinin ödenmesinin temini için davacıdan 9.060,00 USD'lik teminat mektubu aldıktan sonra geminin limandan çıkışına izin verdiği, barınma ücreti talep edilen Fatih Sultan Mehmet gemisinin bağlı olduğu balıkçı barınağındaki 5 nolu rıhtımın davalıya işletme hakkı tanıyan imtiyaz sözleşmesi kapsamında yer almadığı, 5 nolu rıhtımın balıkçı barınağı bünyesinde olarak barınma hizmetlerinin Büyükşehir Belediyesi tarafından verilmekte olduğu, dolayısıyla davalının davacıdan barınma bedeli isteme hakkı bulunmadığı, aslında davalı liman işletmesinin de bu durumun farkında olduğu,

İmtiyaz Sözleşmesi'nin 11/05/2007 tarihli olmasına rağmen şubat 2011 tarihine kadar 5 nolu rıhtımla ilgili hiç bir talepte bulunmadığı, davacının geminin barındığı dönemle ilgili barınma ücretlerini usulüne uygun biçimde dava dışı M..

B..'ne ödemiş olduğu, davalının teminat mektubunu haksız olarak almış bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile 9.060,00 USD bedelli teminat mektubunun davalıdan alınarak davacıya iadesine, karşı davanın ise reddine dair verilen karar davalı-karşı davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.01.2015 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı-karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.