KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/5464 E., 2015/9321 K.·Mahkemesi : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2015
- Tarihi
- 11/12/2014
- Numarası
- 2014/582-2014/799
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/12/2014 tarih ve 2014/582-2014/799 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Almanya Essen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi tarafından verilen 23.12.2009 tarih 5 O 152/09 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, yabancı mahkeme kararının tebliğinin posta yoluyla yapıldığı, yabancı mahkemece diplomatik yolla yapılan tebligata bir değer verilmediği, bu nedenle usulünce tebliğ edilmeyen kararın kesinleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi talebine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar yalnızca davalı şirket tarafından temyiz edilmiş olup, davalı H.. B.. yönünden temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Bu itibarla, davalı H.. B.. açısından davanın kabulüne ilişkin ilk karar kesinleşmiş olduğundan mahkemece davalı H.. B.. yönünden davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/5464, K. 2015/9321, 16 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama