Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5465 K.2015/12672

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/03/2015 tarih ve 2014/1234-2015/197 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı temsilcisi, şirkete ait ticari defter ve belgelerin aracın içerisinden çalındığını ileri sürerek 2009 yılı yevmiye defteri, defteri kebir, envanter defteri, 2010 yılına ait faturaların zayi olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, duruşmada "kapısı zorlanmadan ve hiçbir yerine zarar verilmeden defterlerin araçtan alındığını" beyan ettiği, defterlerin kendi başına bir kıymeti bulunmadığı, araçtan hiçbir zorlama olmadan ve araca bir zarar verilmeden defterlerin alınmasının inandırıcı görülmediği, davacının kendi ticari hacimine göre ciddi miktarda vergi borcunun ve hakkında takibatın olduğu, hırsızlık iddiasının hayatın olağan akışına uymadığı, şirkette bulunması gereken defterlerin araçta bulunmasının olağan görülmediği, aksi düşünülse dahi davacının ticari defterlerini saklamada kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.