Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5527 K.2015/12653

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28/12/2012 gün ve 2004/392 - 2012/210 sayılı kararı bozan Daire'nin 25/11/2014 gün ve 2013/11521 - 2014/18350 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili bankanın eski genel müdürü, şube müdürü ve krediler müdürü olarak görev yaptıkları süre içinde dava dışı şirkete yeterli teminat alınmadan usulsüz olarak kredi kullandırdığını, kredinin tahsil edilememesi nedeniyle bankanın zarara uğradığını, davalıların dava dışı firma hakkında olumsuz istihbarat raporlarına rağmen limitinin üzerinde kredi kullandırılmasından dolayı kusurlu ve sorumlu olduğunu ileri sürerek, 447.480,75 TL anapara, 2.817.366,80 TL faiz, 5.708.35, TL masraf, 1.050,00 TL teminat mektubu ve 533,53 TL teminat mektubu komisyon alacağı olmak üzere toplam 3.272.139,43 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı N... ve Y... vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, olumsuz istihbarat raporlarına rağmen dava dışı şirkete usulsüz olarak kredi kullandırılarak bankanın zararına neden olunmasında davalıların sorumluluklarının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 358.456,66 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline dair verilen kararın davacı vekili ve davalı A.. Ö.. dışındaki davalılar vekillerince temyizi üzerine karar dairemizce davacı ve davalı Y.. M.. yararına bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.