Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/558 K.2015/5075

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/10/2014 tarih ve 2014/950-2014/259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinn 24/11/1999 tarihinde davalı Banka'nın ... Şubesi'nde bulunan hesaplarından 120.000 DEM'i banka personelinin yanlış yönlendirmesi sonucunda hataya düşerek Off-Shore hesabına havale etiklerini, davalı Banka'nın yönetimine ... tarafından el konulduğunu, bu nedenle müvekkillerinin parasını tahsil edemediklerini, davalı Banka'nın sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek, yatırmış oldukları 120.000 DEM'in Euro'ya çevrilerek 24.11.1999 tarihinden vade sonu olan 28.05.2000 tarihine kadar yıllık %26 akdi faiziyle; vade sonundan ödeme gününe kadar 3095 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca yıllık %26 akdi faizden aşağı olmamak üzere temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı Banka ile Off-Shore bankasının farklı tüzel kişilikler olduğunu, aralarında organik bağ bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, BK'nun 31. maddesindeki hak düşürücü sürenin dolduğunu, davacının daha fazla faiz getirisi sebebiyle kendi iradesi ile off-shore bankasını tercih etmiş olup sorumluluğun kendisine ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Banka vekili yetki, zamanaşımı, husumet itirazı ile davacının da gerekli araştırmaları yapmadığı için kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili; asıl muhatabının ... olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ... ... Ltd'ye ... A.Ş. tarafından gönderilen paraların aslında fiilen Kıbrıs’a aktarılmadığı, her iki banka arasında organik bağ bulunduğu, bu bağın mudiler aleyhine kötüye kullanıldığını, ... A....nin davacıyı ... bankacılığı konusunda aydınlatmadığı, ... A....nin davalı tarafından devralınması nedeniyle davada sorumluluğunun bulunduğu, 120.000 DEM'in 61.355,03 Euro'ya tekabül ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 61.355,03 Euro'nun 24/11/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi ile işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı ...Ş. vekili ve ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının sorumluluğunun 818 sayılı BK'nın 41, 55 ve 6762 sayılı TTK'nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının ... bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı vekili ve fer'i müdahil ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı ...ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan ... A....nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın ... bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten ... A....nin ... tarafından devir alındıktan sonra en son ...ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ...ye devredilen ...

A....nin eylemlerinden dolayı açılan davada, bu bankayı devir alan davalı ...nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca muaf olup, mahkemece de hüküm kısmının 2. fıkrasında davalı Banka'nın harçtan muaf olduğu belirtilmesine rağmen hüküm kısmının 4. fıkrasında ilk masraf adı altında davalıdan alınmasına karar verilen 28,05 TL yargılama giderinin içerisinde 24,30 TL başvuru harcı ve 2,80 TL peşin harcın bulunması sebebiyle davalı Banka'nın yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de,

yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.