Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5692 K.2015/13819

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Averilen 24.10.2014 tarih ve 2013/130-2014585 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Y.. A.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı Y.. A..'in diğer davalı şirketin ortağı olduklarını, şirketi temsil yetkisinin davalı Y.. A..'e ait bulunduğunu, davalı şirketin, “Kalemin Gücü, Basın Tarihimizden Kesitler” adlı belgeseli, Jandarma Genel Komutanlığı için bir tanıtım filmini ve “” adlı filmi yaptığını, yapılan işlere ilişkin ücretin şirketi temsil eden davalı Y..

A.. tarafından tahsil edildiğini, ancak adı geçen davalının bu konuda müvekkiline bir açıklama yapmadığı gibi kendisinde bulunan şirket kayıtlarını da inkar ettiğini, tahsil edilen paranın şirket kayıtlarına intikal ettirilip ettirilmediğinin taraflarınca bilinmediğini ileri sürerek, davalı tarafından şirket adına tahsil edilen para şirket kayıtlarına intikal ettirilmedi ise bu paranın şirket kayıtlarına intikaline, intikal sonrası müvekkilinin payına düşen safi kara karşılık şimdilik 20.000 TL'nin reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket tasfiye memuru, müvekkili şirketin tasfiyesine karar verildiğini, TTK'nın 309. maddesi uyarınca açılacak davalarda husumetin sorumlu müdüre yöneltilmesinin gerektiğini, bu nedenle işbu davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, aynı madde uyarınca ortağın kendi adına tazminat isteyemeyeceğini, şirket defterlerinin davacıda bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, yasal süre içinde davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davalı şirket aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davalı şirketin yaptığı işler nedeniyle söz konusu şirkete ödenen toplam 29.211,25 TL'nin davalı şirketin uhdesinde bulunduğu, adı geçen davalının bu meblağı şirket kayıtlarına intikal ettirdiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 20.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı Y.. A..'den alınarak tasfiye halinde F P. Şti.'ye verilmesine, davacının kar payı tahsil isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Y.. A.. vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davalı Y.. A.. aleyhine açılan kâr payı alacağı talepli davada husumetin ancak davalı şirkete yöneltilebileceği gözetilerek, davalı Y.. A.. yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi ve anılan davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.500 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davanın esastan reddi ile davalı Y yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamış, kararın bu nedenle temyiz eden yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de; kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasının gerektirmediğinden, kararın HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.