Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5748 K.2015/12136

Taraflar arasında görülen davada Sandıklı Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28/01/2014 gün ve 2013/421 - 2014/24 sayılı kararı onayan Daire'nin 01/12/2014 gün ve 2014/12183 - 2014/18643 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin S.'da zahirecilik yapmakta olup, V. K. Un San. ve Tic. A.Ş'ye buğday sattığını, anılan şirketin bu ilişkiden dolayı müvekkiline 230.000,00 TL borçlu olduğunu, borçlu şirketin Sakarya ili, Söğütlü ilçesindeki taşınmaz üzerinde kurulu bulunan işletmesini S. Un San. ve Tic. Ltd.

Şti'ye satıp devrettiğini, Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi çerçevesinde borçlu şirket ile işletmeyi devralan şirket aleyhine açtıkları davada 230.000,00 TL'nin müteselsilen tahsilini istediklerini, mahkemece davanın kabulüne karar verildiğini ve kararın Yargıtay 19. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleştiğini, ancak Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülen davada davaya konu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek davalı M..

D.. adına tesciline karar verildiğini, bu kararın da kesinleşerek infaz edildiğini, borçlu şirkete ait devre konu işletmenin davalıya devredilmiş olduğunu, davalı adına tescil edilen taşınmazın bir ticari işletme devri niteliğinde bulunduğunu, bu nedenle davalının devraldığı işletmenin devirden önceki borçlarından dolayı müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, 230.000,00 TL alacağın 31.05.2006 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 01.12.2014 tarihli kararı ile onanmıştır. Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.