Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5813 K.2015/13267

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/01/2015 tarih ve 2011/361-2015/27 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı R.. Y..'ın işlettiği diğer davalı adına kayıtlı lokanta işyerinin tabelasında kullanılacak logonun tasarımı amacıyla taraflar arasında sözlü anlaşma yapıldığını, müvekkili tarafından hazırlanan logonun davalının onayı ile baskıya hazır hale getirildiği,

ancak eser bedelinin ödenmemesi nedeniyle anlaşmazlık yaşandığını, davalılardan bu tasarımın kullanılmamasını istediğini, davalının ise buna rağmen sözleşilen ücretini ödemediği gibi müvekkilinin tasarımını haksız eylem biçiminde işyeri tabelasında ve el ilanı broşürlerinde kullanmayı sürdürerek müvekkilini maddi ve manevi zarara uğrattığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkının saklı tutularak şimdilik 500,00 TL'si maddi ve 20.000,00 TL'si manevi tazminat olmak üzere davalılardan toplam 20.500,00 TL'nin yürütülecek yasal faizi ile birlikte alınmasına ve müvekkilinin tasarımına el atılmasının önlenmesine karar verilmesini talep ve dava

etmiş. 06.01.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 3.850,00 TL daha arttırarak 4.350,00 TL maddi tazminatın işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili; müvekkillerince işletilen lokantanın bir esnaf işletmesi olarak 2011 yılı Şubat ayında hizmete açıldığını, davacı tarafından eser olarak nitelenen NeNa isminin yer aldığı logonun tabelanın üstüne işlendiğini, bir ay kadar tabela üzerinde kaldığını, davacının logo üzerinde hak iddia etmeye başlamasından sonra bu logonun tabeladan silinip çıkarıldığını, ortada bir eser olmadığını, izinsiz bir kullanım olmadığı gibi bedelinin de ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu logonun grafik tasarım eseri niteliğinde olduğu, eser sahibinin izni alınmadan logonun kullanımının 5846 sayılı FSEK madde 14, 16, 20, 22, 71'e göre aykırılık oluşturduğu, eyleme maruz kalan davacının maddi ve manevi haklarının zarar gördüğü, davacının logo tasarımına ilişkin FSEK kapsamındaki eserine davalılarca el atılmasının önlenmesine dair talebinin logonun tabeladan silinmesi dolayısıyla konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalılardan 500,00 TL maddi, 2.500,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davacı vekili elektronik imzalı olarak UYAP üzerinden gönderilen 06.01.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 4350 TL'ye yükseltmiş olmasına rağmen, mahkemece, ıslah dilekçesi gözden kaçırılarak hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.