Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5888 K.2015/13206

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/02/2013 gün ve 2011/418-2013/140 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/01/2015 gün ve 2014/18602-2015/795 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkil şirkette pay devirlerinden sonra yalnızca %5 payı kalan ve yetkili müdür unvanını koruyan davalı E.. Ö..'ın eşinin de davalı Ö... Ltd. Şti'nin ortağı olduğunu, davacı Şirket bünyesinde alınmış bir ortaklar kurulu kararı olmaksızın şirketin tek malvarlığı olan tescilli "Ü..." markasının davalı Ö... Ltd. Şti’ye 04.02.2000 tarihinde sadece 150 TL'ye devredildiğini, söz konusu devir bedelinin de şirket kayıtlarına geçmediğini, sonrasında davalı E..

Ö..'ın şirketteki %5 payını da devrederek şirketle ilişkisini kestiğini ve davalı Ö... Ltd.

Şti'ye yetkili müdürü olduğunu, yetkili müdür olmasına rağmen şirketin tek malvarlığı olan markanın devrine dair müdüre özel bir yetki verilmediğini, yetkisini aşarak ve kötüniyetle yapılan marka devrinden 2008 tarihinde haberdar olunduğunu, haberdar olunana kadar da markayı fiilen kullanmaya devam ettiklerini ileri sürerek "tescilli marka devir sözleşmesi" konulu sözleşmenin yoklukla malul olduğunun tespiti ile bu markanın halihazırda davalılardan Ö... Ltd.

Şti. adına olan tescilinin terkinine, mümkün olmadığı takdirde söz konusu sözleşmenin muvazaalı marka devri nedeniyle iptali ile tescilli markanın terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.