Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5975 K.2015/12803

Taraflar arasında görülen davada Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11/02/2014 gün ve 2012/438 - 2014/62 sayılı kararı bozan Daire'nin 19/11/2014 gün ve 2014/10974 - 2014/17991 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye’de tekstil ürünleri imal eden kurum ve kuruluşlar ile portföyündeki firmalar arasında gerçekleşen alım-satım işlerinde komisyonculuk yaptığını, müvekkili ile Y..

T.. firmasının ürünlerini pazarladığı sırada tanışan firmanın ihracat müdürü davalılardan N..........’nin müvekkilinin Fransa’da bağlantısı olan firmalarla ilgili bilgi sahibi olduğunu, davalı Nesime'nin daha sonra davalı şirkette çalışırken müvekkilini tanıdığını ve fiyatları %10 indireceklerini belirterek bu firmaların müvekkiline verdiği siparişlerin iptaline ve iş kaybına neden olduğunu ileri sürerek,

haksız rekabetin tespitini, şimdilik 5.000 TL manevi, 10.000 TL maddi tazminatın tahsilini, 29.05.2008 tarihli dilekçesi ile her bir davacıdan 2.500 TL manevi tazminat isteğini açıklayarak tüm taleplerie olay tarihinden itibaren ticari faiz işletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.