Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/600 K.2015/1542

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2014 tarih ve 2014/290-2014/331 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında gayrimenkul danışmanlığı sözleşmesi imzalandığını, davalının 14/11/2013 tarihinde herhangi bir haklı neden olmaksızın yeni bir iş kurma amacıyla tek taraflı olarak sözleşmeyi sona erdirdiğini, 12/02/2014 tarihinde ...'ne ortak olduğunu ve halen bu şirketin emlak danışmanlığı faaliyetlerini yaptığını, davalı ile yapılan sözleşmede sözleşmenin taraflarca sona erdirilmesniden itibaren 2 yıl boyunca sözleşmenin geçerli olduğu ilçe sınırları dahilde rekabet etme yasağı öngörüldüğünü, aksi halde 20.000 USD ceza-i şart bedeli ödeyeceğinin karralaştırıldığını ileri sürerek 20.000 USD ceza-i şart bedelinin dövize uygulanan en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesi'nde olduğunu savunarak görevsizlik kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre uyuşmazlığın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 444 maddesine dayalı rekabet yasağına ilişkin olduğu, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4.1/c maddesinde rekabet yasağına ilişkin 444 ve 447 maddelerinde öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava olarak sayıldığı, davaya bakmaya Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6102 sayılı TTK'nun 54 ve devamı maddelerinde düzenlenen haksız rekabet nedeniyle sözleşmede kararlaştırılan cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkin olup taraflar arasındaki sözleşmeye göre davalının işçi sıfatının bulunmadığı ve bu nedenle 6098 sayılı TBK'nun 444 ve 447 maddelerinin uygulanacağına dair mahkeme gerekçesi doğru değil ise de, taraflar arasında haksız rekabet nedeniyle cezai şart kararlaştırılmış olduğundan ticaret mahkemesinin görevli bulunmasına göre sonucu itibariyle doğru olan hükmün 1086 sayılı HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik bu gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.