KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/614 E., 2015/5916 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2015
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/03/2013 gün ve 2013/10-2013/98 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/09/2014 gün ve 2013/10193-2014/13598 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, yapılan ıslah sonucu 57.811,20 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davaya konu edilen taşınmazlar üzerinde bulunan kayısı meyvesinin gördüğü zararın ağaçların çiçeklenme dönemini bitirip meyveye döndüğü dönemde meydana geldiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 57.811,20 TL'nin faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.09.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/614, K. 2015/5916, 28 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama