Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/6150 K.2016/2990

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/02/2015 tarih ve 2013/346-2015/42 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı Banka vekili, fer'i müdahil... vekili ve fer'i müdahil... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15.03.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av...., davalı.... vekili Av..., fer'i müdahil ... vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından...’ye 07.09.1999 tarihinde 630.000,00 DEM(322.113,88 Euro) yatırıldığını, parasını çekmek istediğinde paranın... bankasına havale edildiğinin söylendiğini, kendisinin bu yönde talimatı bulunmadığını ileri sürerek, 322.113,88 Euro'nun 07/09/1999 tarihinden itibaren bankalarca Euro hesaplarına uygulanan dönemsel en yüksek mevduat faizi ile birlikte aynen veya fiili ödeme tarihindeki efektif kur üzerinden TL karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile...’nin ayrı tüzel kişilikler olduğunu, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacıların talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, hesap cüzdanına karşı çıkmadığını, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil... ve... vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 322.113,88 Euro'nun 07/09/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Banka vekili, feri müdahil... vekili ve feri müdahil... vekili temyiz etmiştir.

1-Bir davada kararı temyiz etme hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine mükellefiyet yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir.

Temyiz isteminde bulunan ... talebe konu davada ihbar olunan konumundadır. İhbar eden tarafın temsilcisi olarak davaya katılmamıştır. Karar başlığında davalı olarak gösterilmemiş, aleyhine de hüküm kurulmamıştır. O halde, ihbar olunan ... vekilinin kararı temyiz etmede hukuki yararı bulunmadığından ve temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi temyiz harcı da yatırılmadığından ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı Banka vekili ve feri müdahil... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının sorumluluğunun somut olaya uygulanması gereken mülga 818 sayılı BK’nın 41, 55 ve 6762 sayılı TTK’nın 336 ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının ... bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı Banka vekili ve feri müdahil... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Davalı Bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ....'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan....'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten....'nin... tarafından devir alındıktan sonra en son ....'ye devredildiği,

bu durumda Fon Bankası iken....'ye devredilen...'nin eylemlerinden dolayı açılan işbu davada gerek feri müdahil..., gerekse bu bankayı devir alan ....'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması ve hüküm altına alınan yabancı para cinsinden olan alacaklara 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’un “Yabancı Para Borcunda Faiz” başlığını taşıyan 4/a maddesi uyarınca yabancı para borcunun faizinde Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanmasına karar

verilmesi gerekirken yazılı şekilde avans faizine hükmedilmesi de doğru olmayıp, kararın bu yönlerden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.