Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/6217 K.2015/13791

Taraflar arasında görülen davada A’nce verilen 04/12/2013 gün ve 2012/216-2013/233 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/11/2014 gün ve 2014/14080-2014/18287 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketler ile davalı şirketlerin hisselerinin aynı ortaklara ait iken 2006 yılı içerisinde bir takım uyuşmazlıklar çıktığını, bunun üzerine davacı ve davalı şirketlerin ortaklık yapılarının değiştiğini, müvekkili şirketlerde de yetkili olan ve sonradan sadece davalı şirketlerde ortaklık ve yetkisi devam eden İlhan Adiloğlu’nun müvekkili E nezdinde tescilli bulunan "E" ibareli markayı, hakim ortağı olduğu davalı Eye 200,00 TL bedelle devir ettiğini, bunun iptali için Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nde dava açtıklarını,

şirketlerin ortaklarının ayrışması ve işletmelerini farklı yerlerde sürdürmeye başlamalarına rağmen davalıların müvekkiline ait anılan markayı kullanmayı sürdürdüklerini, müvekkili Eser Grup şirketleri için ortak kullanılan www.eser.com ibareli alan adını kendi adlarına tescil ettirdiklerini, müvekkili şirketlerin e-maillerine erişimini engellediklerini, müvekkilinin logosunu ve markasını haksız olarak kullandıklarını, müvekkili şirketlere ait olup hâlen kullanılan işletme ve tanıtımlara ilişkin resimleri, projeleri ve referansları kendilerine aitmiş gibi anılan web sayfasına koyduklarını,

bu nedenle müvekkilinin kendisine ulaşmak isteyen müşterileri ile temas kuramadığını, davalıların da hiçbir hakları bulunmamasına karşın müvekkillerinin ticarî itibar ve güveninden yarar sağladığını, bu şekilde müvekkillerinin marka ve ticaret unvanına tecavüzde bulundukları gibi haksız rekabet de yarattıklarını ileri sürerek davalıların marka hakkına tecavüz, haksız rekabet ve ticaret unvanına tecavüz yaratan haksız

eylemlerinin tespitine, tecavüzlerinin önlenmesine ve durdurulmasına, tecavüzlerinin ref'ine, marka hakkına ve ticaret ünvanına tecavüz nedeniyle 10.000 TL maddi tazminatın, haksız rekebet nedeniyle 10.000 TL maddi tazminatın ve davalının markaya ve ticaret ünvanına tecavüz ve haksız rekabeti nedeniyle 50.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında tazminat taleplerini ıslah ederek müvekkili E Mi ve için 73.416,00 TL, E. için 15.000,00 TL maddi ile müvekkili E. İçin 30.000,00 TL,

Eçin de 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren avans oranları üzerinden işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiş, Yargıtay bozma ilamı sonrasında davalı C.. A.. aleyhine açılan birleşen davada da tazminata yönelik istemler dışında aynı yönde talepte bulunulmuştur.

Davalılar vekili, haksız rekabet yönünden davanın tefrik edilerek Asliye T gönderilmesi gerektiğini, marka devri ile ilgili işlemin hukuka uygun bulunduğunu, www.eser.com ibareli alan adının müvekkili şirket ortaklarından İ.. A..'nun oğlu olan C.. A..’na ait olduğunu, anılan web sayfalarında davacı ticaret unvanları ve markalarının kullanılmadığını, kullanılan proje ve referansların oluşumuna müvekkili şirketlerin ortağı olan İ. A.’nun da katılmış olması sebebiyle yapım işleri uygulama yönetmeliği hükümleri uyarınca anılan web sayfasında bunlara yer verilmesinin hukuka uygun bulunduğunu, davacı iddialarının haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 25.11.2014 gün 2014/14080 Esas, 2014/18287 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.