Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/6226 K.2015/12508

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/09/2013 gün ve 2012/72-2013/173 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/12/2014 gün ve 2014/13251-2014/20038 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin "İ." ibaresinin marka olarak tescili için başvurduğunu, müvekkilinin tescilsiz "İ." markasını mesnet göstererek yaptığı itirazın reddedildiğini, oysa markaların aynı olduğunu, "İ." ibaresinin coğrafi kaynak belirtmesi, "K." ibaresinin ise malın özgün doğal yapısından ortaya çıkan şeklini ifade etmesi nedeniyle markanın esas unsuru olamayacağını, müvekkili tarafından "İ. K." ibareli kartların uzun yıllardır 9. sınıfa tabi mallarda kullanılarak maruf hale geldiğini, davalı markasının tescilinin iltibas yaratacağını ileri sürerek, TPE YİDK'nın 24.01.2012 tarih ve 2012-M-34 sayılı kararın iptalini, 2009/18438 sayılı markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davacının eskiye dayalı kullanım iddiasını ispatlaması gerektiğini, markaların benzemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 18.12.2014 gün 2014/13251 E, 2014/20038 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.