Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/6505 K.2015/13139

Taraflar arasında görülen davada ......Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.07.2013 gün ve 2010/17-2013/258 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.01.2015 gün ve 2014/18526-2015/680 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafça dava dışı borçlu ile yapılan 27.01.2006 tarihli kredi sözleşmesi kapsamında müvekkilinin sehven müşterek ve müteselsil kefil olarak gösterildiğini, davalı banka yetkililerce hata kabul olunup, gerekli düzeltme ve bildirimlerin yapılacağının beyan edildiğini, ancak olaydan sonra müvekkilinin kredi başvurularının olumsuz kayıt bulunduğundan bahisle onaylanmadığını, müvekkilinin zarara uğradığını belirterek şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 27/01/2006 tarihinden itibaren işletilecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.