Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/6590 K.2016/3186

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/10/2014 tarih ve 2010/728-2014/277 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ..... vekili ile davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.03.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı asil ..., davalı ..., ... ve ... vekili Av. ... davalı ..... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankaya 21.05.1992 tarih, 1992/3067 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesi ile devredilen .... Merkez, ... ve ....

Şubesi'nce davalılardan ..... ..'ne 10 adet kredi taahhütnamesi uyarınca toplam (2.610.000.000) TL' lik kredi kullandırıldığını, kredilerin teminatını teşkil etmek üzere maliki ..... .. olan gayrimenkuller üzerine çeşitli tarih ve miktarlarda ipotekler tesis edildiğini, protokolle ........ tarafından temellük edildiğini, ancak ..... ..'nin ipotekli teminatının devam ettiğini, .......'ye ayrıca toplam 6 adette 3.683.200 USD ve (4.368.531.292) TL' lik taahhütnamelere istinaden kredi kullandırıldığını, .......'nin ödemelerde acze düştüğünden firma,

kefiller ve ipotek borçlularına ihtarname keşide edilmişse de herhangi bir ödemenin söz konusu olmadığını, müvekkili bankanın alacağının tahsilini teminen ipotek borçluları hakkında muhtelif tarih ve miktarlarda ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip işlemleri başlatıldığını, ipoteği aşan (283.425.494.636) TL' nın tahsili için ise girişilen icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla (283.425.454.636) TL alacağın % 127 temerrüt faizi, faizin gider vergisi ile birlikte tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ........, ......, ..., ..., ... vekili, ......'nin davacı banka ile olan kredi ilişkilerinde müvekkillerinin müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduklarını, ......'nin ....'da aldığı taahhütleri tamamlayamayıp yarım bıraktığını, ... ..'nin yarım bıraktığı işlerin teminat mektubu risklerinin ....... tarafından protokoller kapsamında şarta bağlı olarak üstlenildiğini, protokole göre ........'nin ..... projelerinden hak ettiği istihkakları ile borcun ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ..... devletince alacaklarının ödenmediğini, davacının ......İnş. A.Ş.'nden ve dolayısıyla ......İnşaata kefil olan müvekkillerinden talep edebileceği muaccel alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili şirketin ........' ye devrettiği borcun (895.000) USD olup, bunun bankanın ihtarname keşide ettiği tarihteki kur'a karşılığının 37.500.000.000 TL olduğunu, bu miktardan sekreter banka tarafından net olarak tahsil olunan ve .... tarafından tazmin edilen ödemelerin de düşülmesi sonucunda müvekkili şirketin nakdi ve gayri nakdi risklerinin tasfiye edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

......... iflas idare memuru, ....... hakkında .... Asliye 2.Ticaret Mahkemesi'nce 19.04.1995 tarihinde iflas kararı verildiğini, İİK' nun 196. maddesi gereğince iflas tarihinden sonra tahakkuk ettirilen faizin reddinin gerektiğini, borç devir protokolüne göre ödemelerin ancak istihkakların transferi ile olacağını, alacaklı bankaların .....'dan olan alacakların tahsilini beklemeleri gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalılar Koray ve ...'nın kefalet limitlerinin 137.937,42 TL olduğu, anılan davalıların 23.06.1995 tarihinde temerrüte düştükleri, önceki kararla bankanın diğer davalılardan olan alacağının ve faiz oranının kesinleştiği, bu hususlar gözetildiğinde davalılar Koray ile ...'nın sorumluluklarının 283.425,50 TL ile sınırlı bulunduğu, davalı ... yönünden ise sekreter banka kayıtları üzerinde inceleme yapılamadığı,

davacı vekilince bu davalıdan olan asıl alacak tutarının 5.375 TL'ye tekabül ettiğinin ve dava tarihi itibariyle 10.440,97 TL alacaklarının bulunduğunun açıklandığı, davalı ...'nin bir kısım hakediş bedellerinin davalının borcuna mahsup edildiğine ilişkin savunmasının kanıtlanamadığı,

taleple bağlı kalınarak anılan davalının sorumluluğunun belirlendiği gerekçesiyle davalılar ......, ....., ........ ve ... hakkında verilen önceki karar kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... ve ... yönünden tahsilde tekerrür olmamak üzere 283.425,50 TL'nin, asıl alacak tutarı olan 137.937,42 TL'ye 18.07.1997 tarihinden itibaren % 127 temerrüt faizi ve % 5 gider vergisi işletilmek suretiyle davalılardan tahsiline, davalı ... yönünden yine tahsilde tekerrür olmamak üzere 10.440,97 TL'nin,

asıl alacak tutarı olan 4.151,76 TL'ye dava tarihinden itibaren % 127 temerrüt faizi ve % 5 gider vergisi işletilmek suretiyle davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ile davalılar ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ..., ... ve ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davacı tarafça 283.425,45 TL'nin davalılardan tahsili istemi ile işbu dava açılmış olup davacı vekilinin 03.10.1997 tarihli dilekçesi ile davalı ...'den 10.440,98 TL'nin tahsilini talep ettikleri belirtilmiştir. Davadan zımni feragat söz konusu olmadığından ve mahkemece, davalı ... yönünden davanın 10.440,97 TL üzerinden kabulüne karar verildiğinden reddedilen miktara göre davalı şirket yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamış, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.