Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/6984 K.2016/1964

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.10.2014 tarih ve 2013/367-2014/282 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili fer'i müdahil ... ve ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 19.292 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... A.Ş. ... Şubesi'nde 10/11/1999 tarihinde tasarrufunu değerlendirmek üzere banka personelinin yönlendirmesi doğrultusunda .... hesabı açtırdığı ve 8.100,00 TL mevduatını bu hesaba yatırdığını, bankanın yönetim ve denetimine ... tarafından el konulması ile mevduatını alamadığını, 8.100,00 TL mevduatının 10/11/1999 tarihi itibariyle vade sonuna kadar %92 akdi faiz, sonrasında 3095 sayılı yasa 2/2 maddesi gereğince davalıdan tahsiline masraf ve ücreti vekalete hükmolunması talep ve dava olunmuştur.

Davalı ING Bank vekili; sorumluluğun ...'ye ait olduğunu, davanın ...'ye yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili; zamanaşımı, hak düşürücü süre, husumet, müterafık kusur itirazlarında bulunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili; davada asıl muhatabın ... olduğunu savunarak davnın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının yönetimine... tarafından el konulmadan önce ...'ta bulunan mevduat hesabındaki paranın ... .... adlı paravan bankaya ait ...hesabına aktarıldığı, davacı tarafın alacağının ...Ltd.'den tahsil etme imkanının bulunmadığı, gerçekte söz konusu paranın fiilen ...Ltd.'ye aktarılmadığı ve davalı bankanın hakim ortaklarına ait bir kısım şirketlere kredi olarak verilmek üzere kullandırıldığı, bir güven kurumu olarak faaliyet gösteren bankanın müşterisine mevduatını iade etmekle sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 8.100,00 TL'nin 10/11/1999 tarihinden itibaren 3095 yasanın 2. maddesi gereğince faizi ile davalı bankadan tahsiline karar verilmiştir

Kararı, davalı vekili, feri müdahiller ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

1- Fer'i müdahil ... vekili, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesine karşı verdiği temyize cevap dilekçesinde davanın kabulüne dair kararın davalı banka yararına bozulması isteminde bulunmuş olup, fer'i müdahil ... vekilinin söz konusu dilekçesi temyiz istemi mahiyetinde ise de, davalı banka yanında fer'i müdahil olarak davaya katılan ...'ın HUMK'nın 433/2. maddesi uyarınca ancak karşı taraf sıfatına sahip davacı tarafın temyizine karşı katılma yoluyla temyiz hakkı bulunduğundan davalı ...'nin temyiz dilekçesine istinaden katılma yoluyla temyiz yoluna başvurması mümkün değildir.

2- Fer'i müdahil ... vekilinin temyizine gelince; Mahkemenin gerekçeli kararı ... vekiline 06.03.2015 günü tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK'nın 432. maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra 01.04.2015 günü fer'i müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden, feri müdahil ... vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

4- Ancak, mahkeme kararında, davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu belirtilmesine rağmen, yargılama giderleri içerisine dahil edilerek başvuru harcı, peşin harç ve vekalet harcının da davalı tarafa yüklenmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.