Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/7031 K.2016/3570

Taraflar arasında görülen davada... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/03/2015 tarih ve 2014/37-2015/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen 08/05/2013 tarihli taşıma sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında “... den yüklenen malın kara yoluyla taşındıktan sonra Almanya'ya teslim edilmesinin” taahhüt edildiğini, 14/05/2013 tarihinde yüklenen malın 24 günlük bir gecikme ile alıcı firmaya 12/06/2013 tarihinde teslim edildiğini, “GVDE Veteriner Sertifikası” olarak adlandırılan sertifika alınmadığı için tır'ın Almanya gümrüğünden geçişine izin verilmediğini, teslimatın gecikmesinden dolayı malın kötüleşmesi nedeniyle Almanya'daki alıcı tarafından 9.500 EURO'nun müvekkilinden tahsil edildiğini,

bu bedelin ödenmesi yönünde davalıya çekilen ihtarın sonuçsuz kaldığını bu nedenle davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davayı kabul anlamına gelmemek üzere, CMR Konvansiyonu'nun 23/5 maddesi uyarınca davacının taşıma ücreti olan 4.300 $ geçen bir miktarı isteyemeyeceğini, CMR Konvansiyonu'nun 30/3. maddesi gereği yükün alıcının kullanımına verildiği tarihten sonraki 21 gün içinde durumun yazılı olarak taşıyıcıya bildirilmesi gerekirken bildirimin süresinde yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi kök ve ek raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesinde yükleme tarihinin 08/05/2013 tarihi olarak belirlendiği, transit süresinin ise gümrüklemenin ardından 6-7 gün olarak kararlaştırıldığı, sözleşmenin "özel hususlar" kısmında taşımanın CMR Konvansiyonu hükümlerine tabi olduğu, Bulgaristan ve Almanya gümrüklerindeki beklemelerden taşıtanın sorumlu olmayacağının düzenlendiği, davacı tarafça yüklerin tesliminde gecikildiği ve bunun sonucu olarak yüklerin bozulduğu,

kötüleştiği iddiasının ziyan ve hasardan doğan sorumluluk çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, yükün 12/06/2013 tarihinde teslim edildiği, CMR 17. maddesi uyarınca bu durumda 13/06/2013 tarihinden itibaren 7 gün içerisinde yapılmış bir ihbar ya da yükün teslimi sırasında düşülmüş ihtirazî kaydın aranacağını, taşıma senedinin tercümesi olduğu anlaşılan belgede "Malda haşere vardır.

Resimler mevcuttur" ibaresinin yazılı olduğunu ancak; belge aslı olarak tercüme belgesinin arkasında eklenen evrakın okunamadığını ve böyle bir ibareye rastlanılmadığını, "yüklerin ziyan yahut hasar nedeniyle zarara uğradığına" ilişkin bir ihbarın yer almadığı,

bu durumda olayda uygulanması gereken CMR'nin 30.maddesine uygun bir şekilde ihtirazî kayıt ileri sürüldüğünün ya da haricen belli olmayan ziyan yahut hasar bakımından süre içerisinde ihbarda bulunulduğunun söylenemeyeceğini, dava dilekçesi ekinde sunulan e-postalar incelendiğinde, yüklerin maddi durumunda birtakım bozulmaların olduğunun, "[EPOSTA]" adresinden "[email protected]" adresine bildirildiğini, 13/06/2013 tarihli e-postada alıcı tarafından satın alınan ve taşımaya konu edilen yüklerin toplandığının belirtildiğini,

bu e-postaya "[email protected]" adresinden verilen 14/06/2013 tarihli cevapta ise "yüklerin konteynıra yüklenmeden önce 2.kontrollerinin yapılmadığı, teslimatın hızlıca gerçekleşmesi için sterilizasyon işleminden sonra kontroller yapılmadan yüklendiği,

bu sebeple poşetler içerisinde ölü kurtlar olabileceği" hususunun belirtildiğini, bu durumda, yüklerin tesliminin gecikmesinin bir sonucu olarak yüklerde bozulma, maddi durumunda bir kötüleşme oluştuğunu söylemenin mümkün olmayacağını, davacı tarafça yüklerin taşıma senedine uygun teslim edilmediği yönünde kendi elinden çıkmış e-posta yazışmaları dışında bir delil sunulmadığını,

diğer yandan alıcı tarafından gönderilen e-postalarda yük bedelindeki mahsubun yalnızca yüklerin mali durumundaki bozulmalar sebebiyle değil geç teslimat nedeniyle yüklere artık ihtiyaç kalmaması ve yüklerin istenilen boyutta olmamasından kaynaklandığının da belirtildiğini, bu durumda; davacı tarafça belirtilen "teslim süresinin uzaması sebebiyle konteynır içinde bekleyen malların durumunun kötüleştiği vakasının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve CMR Konvansiyonu'nun 30/3. maddesi gereğince yirmibir gün içinde ihbarda bulunulmamış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.