KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/7157 E., 2016/323 K.·Mahkemesi :
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2016
- Tarihi
- 17/09/2014
- Numarası
- 2013/639-2014/234
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi'nce verilen 17/09/2014 gün ve 2013/639 - 2014/234 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 12/02/2015 gün ve 2014/19113 - 2015/1805 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin devrinden önce 04.08.1999 tarihinde 12.746,89 TL yatırdığını, banka personelinin yanıltıcı telkin ve yönlendirmeleri sonucu müvekkiline imzalatılan havale talimatı ile paranın off shore hesabına aktarıldığını, ancak bu şekilde toplanan paraların grup şirketlerine usulsüz krediler verilerek tüketildiğini, müvekkilinin mevduatının off shore hesaplarının sigorta kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle ödenmediğini, ile birleştiğini ileri sürerek, 16.169 TL'nin 10.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 12.746,89 TL'nin 10.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair kararın davalı banka vekili, fer'i müdahil vekili ve vekilince temyizi üzerine Dairemizce harç yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Davalı banka vekili ve vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekili ve vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/7157, K. 2016/323, 14 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama