Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/7191 K.2015/10791

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2012 tarih ve 2001/1331-2012/330 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı, davalılar müflis Y. M. D. iflas idaresi memurları, Y.. I.. ve U.. K.. vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların yönetim kurulu başkanı, yönetim kurulu üyesi ve denetçi olduğu E. Finansal Kiralama A.Ş'nin, 22.12.1999 tarihinde TMSF'ye devredilen E. Bank A.Ş'nin iştiraki olduğunu, şirketin 01.01.2000-04.08.2000 döneminde genel kurul toplantısını yapamadığını ve bu dönemde yönetimin D.Grubunda kaldığını, mahkemeden alınan yetkiye dayanılarak yapılan genel kurul toplantısı sonrasında 14.08.2000 tarihinde yeni yönetim kurulunun göreve başladığını, yapılan incelemede, 03.03.2000 tarihinde E. Finansal Holding A.Ş'nin D.Grubuna ait D.Liman Yatırımları İşletmeciliği A.Ş'deki %70 payının 9.060.348,92 TL bedelle satın alındığını,

hissesi satın alınan şirkete ait taşınmazların değerinin yaklaşık 7.061.348,91 TL fazla gösterildiği gibi taşınmazların mülkiyetlerinin de ihtilaflı olduğunu, hisse satışı yapan şirket ile İ.Y.Belediyesi arasında devam eden davanın İ. Y. Belediyesi lehine sonuçlandığını, yine 19.01.2000 tarihinde D.Grubuna ait Ü.

Yatırım Holding A.Ş. arasında danışmanlık sözleşmesi imzalanmış ise de, söz konusu şirketin bu hizmeti verebilecek nitelikte bulunmadığı gibi böyle bir hizmetin de alınmadığını, bu sözleşme nedeniyle şirketin 468.000,00 USD zarara uğratıldığını, D.

Grubu Yönetime geçtikten sonra şirketin finansal kiralama sözleşmelerinden kaynaklanan kira alacaklarınını yüksek iskonto oranlarıyla tadil edilerek şirketin 146.900,66 TL, 745.184 DEM, 26.491 USD zarara uğratıldığını, davalıların görev yaptıkları döneme ait Yönetim Kurulu Karar defterini de ortadan kaldırdıklarını ileri sürerek, toplam 490.285,14 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiş, ıslah dilekçesiyle davalı Müflis Y.

D.yönünden tadil sözleşmeleri için 908.603,36 TL, 03.03.2000 tarihli muvazaalı sözleşme için 18.149.729,67 TL olmak üzere toplam 19.058.33,03TL'nin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Y. M.D., Ş.. T.., Y.. I.., U.. K.. vekili, teftiş raporlarının kabul edilemeyeceğini, dava dilekçesinde muhtemel zarardan bahsedildiğini, bu nedenle tazminat talebinde bulunulmasının hukuka uygun olmadığını, sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı E.. C.. vekili, davacı şirketin 26.06.2001 tarihli genel kurul toplantısında, dava açılmasına dair TTK'nın 341. maddesine uygun şekilde bir karar alınmadığını, şirketin zarara uğratılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar S.. P.. ve T.. K.., davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, D. Liman Yatırımları ve İşletmeciliği Ltd.

Şti.'nin hisselerinin satın alınmasıyla ilgili sözleşmenin hükümsüzlüğüne ve ödenen paranın istirdadına karar verildiği, yine Danışmanlık Hizmet Sözleşmesinin muvazaa nedeniyle iptaline ve ödenen paranın istirdatına hükmedildiği, her iki sözleşme nedeniyle yönetim kurulu üyesi olan davalıların zarardan sorumlu oldukları, davacı şirketin, iflas tarihi itibariyle müflis davalı Y. M.

D.'den dava konusu iki sözleşme nedeniyle 15.653.760,00 TL alacağı bulunduğu, finansal kiralama sözleşmelerinin tadil edilmesinden yönetim kurulunun sorumlu tutulamayacağı, yaşanan ekonomik krizler dikkate alınarak erken tahsilat yapmak amacı ile sözleşmelerin yapıldığı, davacının somut ve gerçek bir zararından bahsedilemeyeceği, davalı S..

P..'nın sözleşmelerin tanzim tarihinden sonra yönetim kurulu üyeliği görevinde bulunması nedeniyle zarardan sorumlu tutulamayacağı, davalı T..

K..'nin davacı şirkette anılan dönemde denetçi olarak görevli ise de, 04.08.2000 tarhinde davacı şirketin yönetimine TMSF tarafından el konulmuş olmakla zarar verici işlemlerin tarihi dikkate alındığında inceleme yapılarak rapor düzenleme fırsatı bulunmadığı gibi düzenlenen sözleşmelerin kural olarak yasaya aykırı eylemler niteliğinde olmadığı, denetçi bağlamında yapılacak bir değerlendirmeyle şirketin bundan zarar göreceğinin anlaşılamayacağı, somut olay için kusurlu davranıldığından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle, davalı S..

P.. ve T.. K.. hakkındaki davanın reddine, davalılar E.. C.., Ş.. T.., U.. K.. ve Y.. I.. hakkındaki davanın kısmen kabul ile toplam 326.856,76TL'nin davalılardan tahsiline, davalı Müflis Y.M.D.'in iflas idaresi hakkındaki davanın kısmen kabulüyle 15.653.760,00 TL davacı alacağının iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı, davalı Müflis Y. D. İflas İdare Memurları, davalı Y.. I.. ve davalı U.. K.. vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delilerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 03.03.2000 tarihli hisse alımına ilişkin sözleşme nedeniyle oluşan zarar sonucu mahkemece davalılar aleyhine verilen hükümde bir isabetsizlik mevcut olmamasına, 19.01.2000 tarihli danışmanlık sözleşmesi nedeniyle oluşan zarardan ötürü davalı Müflis Y.M.D.

İflas İdaresi aleyhine açılan dava sonucu verilen hükmün davalı Müflis Y. M. D. İflas İdaresi tarafından onanması talep edilmiş olmasına, davacının da ıslah dilekçesinde bu sözleşme nedeniyle Müflis Y.M.D.'den olan alacağını iflas masasına kaydettirdiğini ve bu yönde bir talebi bulunmadığını belirtmiş bulunmasına ve diğer davalılar hakkında verilen hükümde bir isabetsizlik sözkonusu olmamasına göre, davalı Müflis Y. D. İflas İdaresi, davalı Y.. I.. ve davalı U..

K.. vekillerinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak davacı, diğer iki talebinin yanı sıra davalıların 3. kişilerle yüksek iskonto oranlarıyla yaptıkları tadil sözleşmeleri nedeniyle şirketi zarara uğrattıklarını iddia etmiş, mahkemece, bilirkişi raporuna aykırı olarak sadece 2000 yılındaki ekonomik kriz gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki bilirkişiler raporlarında davacının zarara uğradığına dair zarar hesabı yapmıştır.

Her ne kadar 2000 yılında dövizdeki dalgalanmalar nedeniyle bir ekonomik kriz olmuş ise de böyle bir ekonomik ortamda davalı yöneticilerin bu oranda iskonto yapmalarının gerekip gerekmediği, davacı şirketin o dönemde nakit paraya ihtiyacı bulunup bulunmadığı ve bu nedenle böyle bir indirimin gerekip gerekmediği, bu dönemdeki davacıya emsal şirketlerin aynı şekilde davranıp davranmadığı, dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı TTK'nun 336. maddesi çerçevesinde davalıların basiretli tacir gibi davranma yükümlülükleri ve ticari teammüller gözönünde bulundurularak davalıların zarara sebebiyet verip vermediği,

zarardan sorumlu tutulup tutulamayacağı hususunda içinde finans ve ekonomi uzmanı bulunan bir bilirkişi heyetinden yeniden rapor alınması gerekirken, teknik bilgi gerektiren bir hususta daha önce bilirkişi raporu alınması yoluna gidilmişken, yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmadan soyut gerekçelerle yazılı şekilde bu tadil sözleşmelerine ilişkin talep yönünden davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.