Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/7402 K.2016/1638

.

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/03/2015 tarih ve 2014/550-2015/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 16.11.1999 tarihinde ... A.Ş'ye 8.000 DEM (4.090.33.- EURO) yatırdığını, 21.12.1999 tarihinde banka yönetimine .. tarafından el konulduğunu, sonrasında paranın ... ... adlı şirkete aktarıldığının öğrenildiğini ve sigorta güvencesinde olmaması nedeniyle paranın ödenmediğini ileri sürerek, 8.000.-DEM’e karşılık gelen 4.090,33 EURO mevduat alacağının davalı bankadan hükmen tahsilini, paranın bankaya yatırıldığı 16.11.1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizinin uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı banka ve feri müdahil ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı nazara alınarak, davanın kabulü ile, 4.090,33 Euro' nun 16/11/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince değişen oranlarda uygulanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı banka ve feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve feri müdahil ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, davalı Banka 5411 sayılı Kanun'un 140. Maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde dava açılışı sırasında yatırılan başvuru harcı ve vekalet harcının yargılama giderine dahil edilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. Maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

.