Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/7431 K.2016/4169

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.12.2013 gün ve 2010/595-2013/333 sayılı kararı bozan Daire’nin 24.02.2015 gün ve 2014/4929-2015/2468 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkette müdür yardımcısı olarak görevli ... isimli kişinin birçok kişiyi mevcut paralarını değerlendirmek amacıyla kandırdığını ve aldığı paralar karşılığında müvekkiline ve diğer şahıslara logolu ve imzalı Hazine Bonoları verdiğini, ancak bu belgelerin sahte olduklarının anlaşılması üzerine müvekkili ve diğer şahıslarca ... ve çalıştıran sıfatıyla ....’ye karşı ...

Asliye Ticaret Mahkemesi'nde 2008/692 Esas sayılı dosya ile dava açtıklarını, davalı şirketin olayda %75 kusuru olduğuna hükmedilerek tazminata mahkûm edildiğini, alacağın faiz ve masrafları ile birlikte 29.04.2010 tarihinde tahsil edildiğini, BK 105'inci maddesi koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, şimdilik 60.000 TL munzam zarar alacağının dava tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 18.11.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini toplam 230.732,99 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.