Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/7475 K.2016/951

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2013 gün ve 2013/127-2013/275 sayılı kararı bozan Daire’nin 21/01/2015 gün ve 2014/15437-2015/744 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacının eski acentesi olduğu, davalının tahsil ettiği primleri davacıya intikal ettirmediğini, 123.931,99 TL borcu bulunduğunu, davalının borçlarının teminatı olarak, acentelik sözleşmesinin imzalanması sırasında, davacı lehine taşınmazı üzerinde ipotek tesis ettiğini, davalı borçlarını ödemeyince ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yaptıklarını, davalının takibe haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini, %20 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, derdestlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın derdestlik nedeniyle reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.