KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/7662 E., 2016/770 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2016
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2014 gün ve 2011/490-2014/194 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/02/2015 gün ve 2014/16750-2015/1720 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde hesabı bulunduğunu ve şirket yetkilisi tarafından internet bankacılığı aracılığıyla Akbank hesaplarına girerken bankanın güvenlik nedeniyle müvekkili şirket yetkilisinin cep telefonuna şifre göndereceği sırada “daha güvenli işlem yapmak için bu linki tıklayınız” şeklinde mesaj gönderildiğini, müvekkilinin yetkilisinin de daha güvenli işlem yapacağı düşüncesi ile şüphelenmeden mesajı açtığını ve işlem yaptığını, davalı banka şubesinde bulunan hesabın TL'ye çevrildiğini ve 15.200,00 TL'nin dava dışı .... isimli bir şahsın hesabına internet aracılığıyla gönderildiğini,
davalının tedbirsizliği ya da güvenlik önlemlerinin yetersizliği nedeniyle müvekkilinin hesabının boşaltılmasına ve zarara uğramasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, 15.200,00 TL'nin birikmiş avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.02.2015 tarihli kararı ile onanmıştır. Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/7662, K. 2016/770, 26 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama