Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/7715 K.2015/9903

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 50. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/03/2014 tarih ve 2013/156-2014/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirket aleyhine sonuç doğuran ilamın icrası için başlatılan takip çerçevesinde, müvekkil şirkete ait bazı araçların haczedildiğini ve muhafaza altına alındığını, bu araçlardan .. plakalı aracın davalıya ait yeddiemin otoparkına teslim edildiğini, ancak temyiz talepleri doğrultusunda müvekkili aleyhine verilen yerel mahkeme ilamının bozulduğunu, bozma üzerine aracın davacı müvekkil tarafa teslimine karar verildiğini, müvekkil şirket yetkililerinin haczedilip muhafaza altına alınmış olan diğer araçların belirtilen ücretlerini ödeyerek teslim aldıklarını,

davalıya ait yediemin otoparkında bulunan .. plakalı araca günlük 15,00 TL yeddieminlik ücreti işletildiğini ve bu bedelin ödenmediği takdirde aracın teslim edilmeyeceğini kendilerine beyan ettiklerini, müvekkili şirketin aracını teslim alabilmek için bu parayı ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, fazladan ödenen 2.523,00 TL'nin davalıdan ödeme tarihi olan 06/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu T. Y. Otopark Hizmetleri'nin Adalet Bakanlığı'na ait olmayıp, özel otopark işletmesi olduğunu, kanuni olarak yeddi emin ataması gerçekleşmediği görülen aracın, girişinden çıkış tarihine kadar Kırklareli İl Trafik Komisyonu Başkanlığı ve Lüleburgaz Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün vermiş olduğu yetki ile, özel otopark günlük ücret tarifesi üzerinden hesaplama yapılarak aracın teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre.

“Adalet Bakanlığına ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak, 24/02/2012 Tarihli Ücret Tarifesi”nin birinci maddesinin ikinci fıkrasındaki, "Adalet Bakanlığı veya Adalet Teşkilatının Güçlendirme Vakfınca mahcuz malların muhafazası için depo ve garajlar açılıncaya kadar, özel depo ve garajlarda bu tebliğ hükümleri uygulanır" hükümü gereğince ücret alınması gerektiği, aynı ücret tarifesinin üçüncü maddesinde araç türlerine göre alınacak günlük ücret miktarları belirtilmiş olup, (ç) bendine göre, diğer binek araçlar için günlük 3,40 TL ücret alınacağı,

dava konusu aracın oto parkta kaldığı 288 gün için 979,20 TL ücret alınabileceği bu haliyle davalı tarafın davacıdan 2.520,80 TL fazla bedel tahsil ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, belirlenen miktarın ödemenin yapıldığı 06/9/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.