Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/7811 K.2015/9383

Taraflar arasında görülen davada Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/06/2013 tarih ve 2010/96-2013/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait iş yerinde davalı bankanın POS cihazının kullanıldığını, 25.03.2006 günü yapılan toplam 11.200,00 TL satış bedelinin davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, davalı banka komisyonu mahsubu ile 10.976,00 TL’nın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu işlemin yurt dışı bankaya ait sahte kredi kartlarıyla gerçekleştirildiğini, davacının slip bölmesi yaptığını ve taraflar arasındaki kartlı ödemeler sözleşmesinden doğan yükümlülüklerine aykırı davrandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağa ilişkin davalının sözleşmeden kaynaklanan bir sorumluluğunun olmaması, talep şartlarının gerçekleşmemesi nedeniyle davacının istemde bulunamayacağı, banka sorumlulukları kapsamında böyle bir ödemenin mümkün olmadığı, davalı bankanın yasal yükümlülüklerini yerine getirdiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.