Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/796 K.2015/4754

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2014 tarih ve 2012/48-2014/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Gmbh firmasına ait ...(eski adı ...), ..., ... isimli yazılım programının Türkiye'deki tek yetkili satıcısı olup, ayrıca bu şirketin Türkiye'deki her türlü haklarının korunması konusunda yetkilendirildiğini, davalı firmanın sözkonusu yazılım programını lisanssız olarak kullandığının tespit edilmesi üzerine müvekkili tarafından davalı hakkında ... 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2009/66 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak davalının 10.000 TL tazminata mahkum edildiğini, saklı tutulan tazminatın bakiyesi için 62.000 TL'ye daha hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek 62.000 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... 98 ve ... 99 yazılım programlarının 1998 ve 1999 yıllarına ait programlar olup, bu programların serbest kullanıma açıldığını, davacının yetkisinin 2004 yılı programlarına ilişkin olduğunu, önceki kararda belirtilen bedelin davacıya ödendiğini, arada farazi sözleşme kurulduğunu, FSEK 38. madde uyarınca müvekkilinin çoğaltma hakkını elde ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, daha önce kesinleşen 2009/66 esas sayılı dosya kapsamına göre, davalı şirketin işyerinde bulunan 3 bilgisayarda dava konusu "... 98 - ...

99" isimli lisanssız yazılımların tespit edildiği, belirtilen programların FSEK 2/1 maddesi kapsamında eser niteliğinde olduğu, önceki kararda yazılımın rayiç bedelinin 8.000,00 TL olduğu, FSEK 68. maddesi uyarınca üç katı tazminatın 24.000,00 TL olarak belirlendiği, aynı yasanın 22. maddesi gereğince her bilgisayarda tespit edilen program için ayrı ayrı tazminat belirlenerek 3 bilgisayar için toplam 72.000,00 TL tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle daha önce hükmedilen 10.000 TL tazminatın mahsubu ile 62.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece, dava konusu yazılımın üç ayrı bilgisayarda yüklü olduğu değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, söz konusu çoklu kullanım, işbu hükme esas alınan kısmi davanın açıldığı tarihte de mevcut olup, o davada yaptırılan bilirkişi incelemesinde değerlendirildiğinin kabulü zorunludur. Bu durumda, kurulan önceki hüküm, davacı yanca temyiz edilmemekle bu husus kesinleşmiş olup, daha önce hükmedilen tutarın, davalının çoklu kullanımı nedeniyle söz konusu yazılımın rayiç değerini içerdiği kabul edilmelidir. Mahkemece önceki karar benimsendiğinden, önceki davada istenmeyen ve saklı tutulan 14.000 TL üzerinden hüküm kurulması gerekirken açıklanan hususlarda tartışma ortaya konmaksızın fazla tutara hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir