Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/7999 K.2016/5711

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/02/2015 tarih ve 2014/554-2015/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin donatanı ve işleteni bulunduğu ... isimli tankerin 25.11.2007 tarihinde Çanakkale Boğaz geçişi müsait olmadığından Bozcaada açıklarında demirlendiğini, 26.11.2007 tarihinde fırtınalı deniz koşulları nedeniyle kaptanın römorkör talebinde bulunduğunu, davalıya ait iki adet römorkörün “kurtarma yardım sözleşmesi” imzalanmadan yardımda bulunamayacaklarını bildirdiğini, geminin tabanının karaya temas etmesinden sonra kaptanın 27.11.2007 tarihinde sözleşmeyi imzalamak zorunda kaldığını, römorkörlerin bu sefer hava koşullarının uygun olmadığını bildirip kurtarma hizmeti vermediğini ve geminin karaya oturduğunu,

hava koşulları düzelince bu kez de dalgıç incelemesi ve planlama yapılmadan kurtarma hizmetine başladığını, bu nedenle tankerin zarar gördüğünü, ayrıca davalının talebi üzerine alınan ihtiyati tedbir kararı ile davalının (13.000.000) ABD Doları alacağının temini için seferden men kararı verildiğini, bunun üzerine de müvekkillerince davalıya aynı meblağda teminat mektubu verildiğini ileri sürerek,

şimdilik (50.000) ABD Doları’nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, davalının hizmetinin çeki hizmeti olarak saptanması halinde hizmet bedelinin (150.000) ABD Doları, kurtarma ve yardım hizmeti olarak saptanması halinde (400.000) ABD Doları olarak tespitini, davalıya verilen teminat tutarının (1.000.000) ABD Doları’na indirilmesini talep ve dava etmiş.

18.02.2015 tarihli celsede taraflarca imzalanan sulh protokolünü sunarak, karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, sunulan sulh protokolü gereğince karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmasını talep etmiştir.

Mahkemece, tarafların sulh olmaları ve talepleri dikkate alınarak 6100 Sayılı HMK 315. maddesi gereğince esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar tarihinde yürürlükte bulunan harç tarifesi ile Harçlar Kanunu'nun 22.maddesi gereğince 450.000,00 USD'nin dava tarihi itibariyle karşılığı olan 542.565,00 TL üzerinden hesap olunan ve karar harcının 2/3'ü oranına isabet eden 24.708,41 TL harcın, peşin yatırılan 7.324,70 TL harçtan mahsubu ile bakiye 17.383,71 TL harcın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

18.02.2015 tarihli celsede davacı vekili tarafından sulh protokolü ibraz edilmiş, her iki taraf vekili karşı taraf ile sulh olduklarını, davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesini, masraf ve vekalet ücreti taleplerinin bulunmadığını beyan etmişlerdir. Mahkemece, 6100 sayılı HMK'nın 315. maddesi gereğince esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuş ve Harçlar Kanunu 22. maddesi gereğince hesaplanan bakiye 17.383,71 TL nispi harcın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Usule ilişkin nihai kararlardan ve davanın konusuz kalması halinde verilecek kararlardan maktu karar ve ilam harcı alınır (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Bası Cilt 5, syf 5314). Bu durumda, mahkemece, maktu harca hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.