Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/8012 K.2016/2271

Taraflar arasında görülen davada .... .. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/10/2013 tarih ve 2013/175-2013/700 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, .... Eyalet Mahkemesi’nin .. O 77/..... nolu kararının tenfizini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nin imzalandığı, sözleşme gereğince her iki devlet tarafından mahkeme kararının örnek 184 formu kullanılarak taraflara tebliğinin gerektiği, tenfizi istenilen mahkeme kararında bu usule uyulmadığı, postaya verilme tarihinin tebliğ tarihi sayıldığı, MÖHUK 38/c madde gereğince yapılan tebligatın kamu düzenine aykırı olduğu, MÖHUK 34 madde gereğince ortada kesinleşmiş bir mahkeme kararından bahsedilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.