Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/814 K.2015/1561

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/05/2013 tarih ve 2010/47-2013/169 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin yolcu olarak bulunduğu .... Ekspresi'nin 27.01.2008 tarihinde kaza yaptığını, müvekillerinin olayda yaralandıklarını, kötü hava şartları altında uzun süre olay yerinde kaldıklarını, fiziki ve psikolojik acı çektiklerini ileri sürerek, ... için 10.000 TL, ... için 7.500 TL, ... için 7.500 TL olmak üzere 25.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ceza yargılamasında kusur yokluğu nedeniyle beraat kararı verilmiş ise de, bu sonuca ancak birkaç rapor alındıktan sonra varıldığı, TTK'nın 806/2 fıkrasında öngörülen ispat külfetinin davalı tarafından gereğince yerine getirilmediği, olay sebebiyle davacıların psikolojilerinin olumsuz etkilendiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 4.000 TL, ... için 4.000 TL, ... için 3.000 TL olmak üzere toplam 11.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.