KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/8165 E., 2016/5140 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mayıs 2016
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13/11/2013 gün ve 2010/53 - 2013/469 sayılı kararı bozan Daire'nin 05/03/2015 gün ve 2014/4225 - 2015/3008 sayılı kararı aleyhinde davalılardan Banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı, 20.08.2007 tarihinde trafik kazası geçirip uzun süre yoğun bakımda kaldığını, hayati tehlike ve kafa travması nedeniyle kendisinde olmadan uzun bir tedavi süreci yaşadığını, bu durumu fırsat bilen ablası davalı ... 'in, davacıyı yanına alarak davalı Bankaya götürdüğünü, 31.01.2008 tarihinde kızlık soyadını kullanarak davacının parasını kendi hesabına geçirdiğini, olay tarihinde tasarruf ehliyetini haiz bulunmadığını, bankadaki işlemlerin davacı takside iken cereyan ettiğini, bu halde banka memurunun yaptığı hukuka aykırı hesap işleminden davalı bankanın da sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 374.195.79 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalı .... hakkındaki davanın reddine, davalı ... Söylemez yönünden davanın kabulü ile 374.145.79 TL'nin bu davalıdan tahsiline, dava dilekçesinde faiz istemi olmadığından bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar davacı vekili ile davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizce taraflar yararına bozulmuştur.
Bu kez davalılardan Banka vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan Banka vekili vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/8165, K. 2016/5140, 5 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama