Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/8426 K.2016/2620

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/11/2014 tarih ve 2014/181-2014/237 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "... ....+ şekil" ibareli marka başvurusuna davalı şirketin '' ...." ibareli markasını mesnet göstererek yaptığı itirazın diğer davalı ... YİDK tarafından kabul edildiğini, oysa başvurunun müvekkilinin tanınmış markası olan "..." ibaresini içerdiğini, seri marka yaratmak istediğini, işaretlerin aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili ve şirket vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, başvuru markası ile redde mesnet markanın emtia sınıflarının aynı ve aynı tür olduğu, markalar arasında görsel, işitsel, kavramsal benzerlik ve ortalama tüketici kitlesi nezdinde karıştırılma ve işletmesel bağlantılandırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.