Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/8635 K.2016/2845

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03/07/2014 gün ve 2012/1073 - 2014/387 sayılı kararı bozan Daire'nin 11/03/2015 gün ve 2014/18058 - 2015/3340 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; memur olan müvekkilinin davalı bankadaki hesabına soruşturma kapsamında tedbir mahiyetinde el koyma kararı verildiğini, ancak davalı bankanın el koyma kararından sonrasını kapsar şekilde hesabına bloke konulduğunu, maaşlarını dahi çekemediğini, hukuken el koyma kararının devlet tarafından verilen maaşı kapsamadığını,

banka tarafından yapılan uygulama nedeniyle müvekkilinin maddi manevi zarara uğradığını ileri sürerek kendisine verilmeyen maaşa ilişkin parasının yatırıldıkları tarihten ödeneceği tarihe kadar mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden el koyma tarihinden itibaren hesaplanarak ödenmek üzere şimdilik 1.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesinitalep ve dava etmiş.

27/05/2014 havale tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek ana para talebinin konusuz kaldığını, ancak faiz yönündeki talebini ıslahla 3.589,96 TL olarak bildirmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.03.2015 tarihli kararı ile davalı yararına bozulmuştur. Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.