Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/868 K.2015/5845

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/07/2014 tarih ve 2012/288-2014/507 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı bankada TL, USD, EURO hesaplarının bulunduğunu, paranın hazine bonosu ve likit fonda değerlendirilmesi için talimat verdiklerini, sonradan banka çalışanı... tarafından sahte imzalarla hesaplarından para çekildiğini öğrendiklerini ileri sürerek, hesaplarındaki paranın hazine bonosu ve likit fon olarak değerlendirilmesi durumunda getireceği faiz getirisi de hesaplanarak 1.000,00 TL’nin 21.11.2003 temerrüt tarihinden itibaren % 48 faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle talebini 79.080,85 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; daha öncesinde verilen kararın davalı bankada davacılar tarafından vadesiz mevduat hesabı açıldığı, bu hesaplarda usulsüz işlemler yapılmamış olsaydı yine vadesiz mevduat faizi getirisi elde edileceği, davalı bankanın asıl alacak tutarı yanında temerrüt tarihine kadar doğan akdi faizden de sorumlu olduğu gerekçesiyle bozulduğu, bozma ilamına uyularak bu hususta rapor alınması yoluna gidildiği gerekçesiyle 60.298,07 TL ana para ve 3.064,49 TL akdi faizin ana paraya 06.12.2003 tarihinden itibaren % 48 oranını aşmamak üzere avans faizi uygulanılmak suretiyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.