KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/8703 E., 2016/3874 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2016
- Mahkemesi
- .........ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- Tarihi
- 07/05/2014
- Numarası
- 2013/50-2014/122
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada .........Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.05.2014 tarih ve 2013/50-2014/122 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı N.. İ.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.04.2016 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ........ tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin ortağı bulunduğu davalı şirketin 23/11/2012 tarihinde yapılan genel kurulunda 3, 4, 5 ve 6 numaralı gündem maddelerinde alınan kararların kanuna ve ana sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan kararların iptalini, ayrıca 2010-2011 yıllarına ait dağıtılabilir kârın tespiti ile belirsiz alacak davası kapsamında şimdilik 10.000'er TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dosyaya sunulan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirketin defterlerinin yasaya uygun olarak tutulduğu, brüt kardan yasal kesintilerin yapıldığı, kar paylarını geç alan davacıların gördükleri zarar için yönetim kurulu üyeleri hakkında sorumluluk davası açma imkanlarının bulunduğu, grup şirketler arasındaki finansman ilişkilerinin yasalara uygun olduğu, yöneticilere verilen huzur hakları, ikramiye ve benzeri ödemelerin muhasebe kayıtlarına intikal ettikleri şekilde değerlendirildiği, özel denetçi talebinin ikinci kez talep edilmesine imkan bulunmadığı, yöneticilerin yasaya ve ana sözleşmeye aykırı davranışlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı N.. İ.. vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı N.. İ.. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/8703, K. 2016/3874, 7 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama