Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/8739 K.2016/3374

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.02.2015 tarih ve 2014/1062-2015/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 21.242 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin.....’ye 24.09.1999 tarihinde 3.562,00 TL mevduatını vadeli olarak yatırdığını, henüz vadesi gelmemişken 21.12.1999 tarihinde... tarafından...'a el konulduğunu, müvekkilinin parasının.... adlı paravan banka hesabına yatırıldığını ve sigorta güvencesinde olmadığı gerekçesi ile parasının ödenmediğini,... yetkililerinin.... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/102 Esas sayılı dosyası üzerinden açılan kamu davasında bankayı aracı olarak kullanmak suçundan yargılanarak mahkum olduklarını, bankanın kanuna karşı hile yaptığını ve bankalara olan güveni kötüye kullandığını ileri sürerek 3.562,00 TL’nin 24.09.1999 tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı..... vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, kesin hüküm bulunduğunu, müvekkilinin talimat doğrultusunda havale işlemi yaptığını, davacının hesap cüzdanına itiraz etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili; davacının ... hesap üzerinde müteaddit işlemleri bulunduğunu, hesap cüzdanına itiraz etmediğini, husumetin .... bankasına yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer’i müdahil.... vekili; müvekkili kurumun davalı bankanın borçlarını üstlenmediğini, davanın asıl muhatabı olan ...'ye tevcih edilmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından ....’ye 24.09.1999 tarihinde 3.562,00 TL yatırıldığı, davacının mevduat alacağının... yöneticilerinin kendilerine ait şirketlere usulsüz kredi verilmek suretiyle tüketildiği, alacağın .....'den tahsil edilmesinin mümkün olmadığı, uyuşmazlığın havale görünümlü mevduat toplamak olarak değerlendirilmesi gerektiği,...'nin bir kısım yöneticilerinin..... aracılığıyla... hesabı açtıran kişileri bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları ve davacının iradesinin açıkça fesata uğratıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, 3.562,00 TL’nin 24.09.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili ve fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, mahkemece, davacı tarafından yatırılan başvuru harcı ve vekalet harcı yargılama giderleri içerisinde gösterilerek, davalı bankaya yüklenmiş ise de davalı ....'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan.....'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın ....'ye gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten....'nin ... tarafından devir alındıktan sonra en son.....'ye devredildiği,

bu durumda Fon Bankası iken.....'ye devredilen bankanın eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan....'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde yargılama giderleri içerisinde gösterilen harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.