Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/8911 K.2015/9586

Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2014 tarih ve 2014/74-2014/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'dan kullandığı krediler nedeniyle kredi tahsis ve değerlendirme masraf adı altında 2.285,00 TL ücret tahakkuk ettirildiğini, bu masrafların haksız şart niteliğinde olduğundan iade edilmesi gerektiğini ileri sürerek, 2.285,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kalmadığı, davalı Banka'nın davacıdan kredi tahsis ve değerlendirme ücreti adı altında 2.399,25 TL ücret kestiği, bu masrafların hangi masraflar nedeniyle kesildiğinin açıkça belirtilmediği, davalı Banka'nın kesilen ücretlerin zorunlu masraflar olduğunu ispat edemediği, diğer taraftan kredi tahsis ve değerlendirme ücretlerinin davacı müşteriyle müzakere edilmediği, davalı Bankaca kesilen masrafların zorunlu giderlerden olmadığı ve yapılan kesintilerin haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı Bankaca kredi müşterisinden tahsil edilen kredi tahsis ve değerlendirme masraflarının iadesi istemine ilişkin olup mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda bu ücretin tüketici kredisinden kaynaklanan bir alacak olmaması nedeniyle davacının dosya masraf talebinin usul ve yasaya uygun olmadığı belirtilmiş ise de, raporu düzenleyen bilirkişi hukukçu olup bankacılık konusunda uzman değildir.

Bu itibarla mahkemece, bankacılık konusunda uzman bir bilirkişiden, davaya konu kredi tahsis ve değerlendirme ücretlerinin taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine ve bankacılık teamüllerine uygun olup olmadığı, uygun olduğunun anlaşılması halinde diğer bankalardan ücret için uyguladıkları oranlar sorulmak suretiyle davalı bankanın uyguladığı kredi tahsis ve değerlendirme ücretinin fahiş olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği yönünde rapor aldırılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.