Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/8915 K.2015/9569

Taraflar arasında görülen davada Susurluk Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/04/2014 tarih ve 2013/136-2014/113 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Susurluk İcra Müdürlüğün'ün 2003/418 Esas sayılı takip dosyası ile emekli maaşının haczedilerek maaşlarının kesildiğini, 506 sayılı Kanunun 121 ve 80. maddesine göre takip ve tahsili gereken alacakları dışında haciz veya başkasına devir ve temlik edilemeyeceğini, Susurluk İcra Hukuk Mahkemesin'in 2011/70 Esas sayılı dosyası ile yapılan yargılama sonunda maaşının üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesi üzerine İcra Müdürlüğün'den maaşına konulan haczin kaldırılmasını talep ettiğini,

takip borcunun 17.02.2012 tarihinde kapatılması nedeniyle 2012 yılı Mart ayında maaşından yapılan 578,22 TL kesintinin iade edildiğini, ancak ödenilen toplam 8.715,36 TL'nin iadesi için dava açılması gerektiğinin belirtildiğini ileri sürerek maaşından kesilen toplam 8.715,36 TL'nin İcra Hukuk Mahkemesi'nin karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili Bankanın alacaklı olduğu Susurluk İcra Müdürlüğü'nün 2003/418 Esas sayılı dosyasından yapılan kesintilerin iadesi talebinin usule ve yasaya aykırı olduğunu, yapılan ödemelerin İİK'nın 72/7 maddesine göre ödeme tarihinden itibaren bir sene içinde umumi hükümler çerçevesinde geri istenebileceğini, Susurluk İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/70 esas-2011/70 karar sayılı ilamın 27.12.2011 tarihli olduğunu, bu tarihten sonra haczin kaldırıldığını ve herhangi bir kesintinin yapılmadığını, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını savunarak reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 06.07.2007-13.05.2013 tarihleri arasında maaşından yapılan kesintilerin toplamı olan 8.715,36 TL'nin iadesini istediği, İİK'nın 72/7. maddesinde "Takibe itiraz etmemiş veya itirazının kaldırılmış olması yüzünden borçlu olmadığı bir parayı tamamen ödemek mecburiyetinde kalan şahıs, ödediği tarihten itibaren bir sene içinde, umumi hükümler dairesinde mahkemeye başvurarak paranın geriye alınmasını isteyebilir." denildiği, Susurluk İcra Hukuk Mahkemesince verilen kararın 27/12/2011 tarihli olduğu, dava tarihi itibariyle bir yıllık hak düşürücü sürenin gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının SGK'dan aldığı emekli maaşının haczi nedeniyle yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece dava, 2004 sayılı İİK'nın 72. maddesinde düzenlenen istirdat davası olarak nitelendirilmiş ise de anılan hükümde, takibe itiraz etmemiş veya itirazının kaldırılmış olması yüzünden borçlu olmadığı bir parayı tamamen ödemek mecburiyetinde kalan şahsın, ödediği paranın genel hükümler dairesinde geriye alınmasını isteyebileceği düzenlenmiş olup somut olayda, davacı borçlu olmadığı paranın ödendiği gibi bir iddia da bulunmayıp, yasanın emredici hükmüne rağmen haczedilen paranın iadesini istemektedir.

Bu durumda, işbu davanın 2004 sayılı İİK'nın 72. maddesinde düzenlenen anlamda bir istirdat davası olduğu söylenemeyeceğinden işin esasının incelenmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.