Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/9031 K.2015/10110

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/10/2014 tarih ve 2013/120-2014/271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra,

dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 22.03.2012 tarihinde şarjör ürününü içeren 2012/1968 sayılı tasarım tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun yayınlanması üzerine tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşımadığından tescilin iptali istemiyle itirazda bulunduklarını ancak, YİDK'in 2013/T-330 sayılı kararıyla itirazı reddettiğini, bir tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşıması gerektiğini, tasarımın tescil başvuru sahibi tarafından başvuru tarihinden geriye doğru on iki ayı aşkın süre içerisinde kamuya sunulması halinde yenilik vasfını kaybedeceğini,

davalının anılan tasarımı başvuru tarihinden iki yıl önce kendisine ait web sayfasında kamuya sunması nedeniyle tasarımın yenilik vasfını kaybettiğini kaldı ki, anılan tasarım konusu ürünün normal kullanım sırasında görülmediğini, sektörde herkesin kullanımına açık, harcıâlem ve anonim bir biçimi ihtiva ettiğini, C. W. GMBH firmasına ait P. L. 2010 kataloğunun 17, 23, 30, 31 ve 32. sayfalarında aynısının bulunduğunu, anılan ürünün P.

2009 kataloğunun 17. sayfalarında, müvekkilinin Nisan 2011 kataloğunun 25, 27. sayfalarında ve ayrıca 2012 kataloğunun 33. sayfasında bulunduğundan davalı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının olmadığını ayrıca, anılan şarjör ürününün teknik işlevini yerine getirebilmesi için tescildeki biçimde üretilmesinin zorunlu olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptali ile davalı tasarımın hükümsüzlüğü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YDİK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, davacı tarafından sunulan görüntülerin tescile konu tasarım ile ilgisinin bulunmadığını, tasarımın kuru sıkı silah şarjörü olup, tamamen farklı bulunduğunu, anonim veya harcıalem olmadığını, sunulan delillerin ve tarihlerin gerçeği yansıtmadığını, ürünün farklı biçimlerde üretilmesinin mümkün olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2012/1968 sayılı kuru sıkı tabanca şarjörünün değişik biçimlerde üretilmesinin mümkün olduğu yani, tasarımcısına seçenek özgürlüğü tanıdığı, zorunlu biçim koşulunu taşımadığı ve normal kullanım sırasında görülebilir nitelikte bulunduğu,

davacı tarafın sunduğu 2012 yılına ait kataloğun 33. sayfasında dava konusu ürünün bulunduğu ancak, aynı kataloğun Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/16 Değişik iş sayılı dosyasına sunulan örneğinde 33. sayfada bu ürün bulunmadığından kataloğun aynısının yeniden imal edildiği şüphesi doğduğu ve bu sebeple incelemeye değer bulunmadığı, YİDK'in kendisine sunulan itiraz sebep ve delillerine göre inceleme yaptığı ve kararın iptali için açılan davada da itiraz sebep ve delilleri dışına çıkılmasının mümkün olmadığı,

davacının itirazında C.W. firmasının 2012 tarihli kataloğuna dayandığı ancak, anılan katalogdaki ürünler davalının başvurusunun konusu olan şarjör ürününden belirgin biçimde farklı olduğundan YİDK kararının hukuka uygun olduğu, hükümsüzlük istemi yönünden ise, itirazda dayanılmayan kanıtların ileri sürülmesinin mümkün olduğu, nazara alınmayan kataloglar dışında, davacının en önemli delilinin dava konusu ürünün bizzat davalı tarafından başvuru tarihinden iki yıl önce web sayfasında kamuya sunulduğu vakıası olduğu, şu anda “www.atakarms.com” alan adını taşıyan web sayfasına ulaşılamadığı,

anılan web sayfasının arşiv görüntülerine ulaşılabilmesi amacıyla teknik bilirkişi katılımıyla inceleme yapıldığı ve “www.a..org” ile “www.reblicaairgus.com” web sitesinde Z.-M906 sayılı ürünlerin 17.12.2010 tarihli görüntülerinin bulunduğu ayrıca, “youtube.com” web sitesine aynı ürünün 17.10.2010 ve 23.10.2010 tarihlerinde yüklenmiş olduğu, 17.12.2010 tarihinde yüklenen hareketli görüntülerde tabanca ve şarjörünün bulunduğu,

görüntülerdeki şarjörün başvuru konusu tasarımla genel geometrik yapılarının benzer olup, papuç ve gövde kısımları, açı kanal formu ve oranlar itibariyle önemli derecede benzer bulunduklarından tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, YİDK kararının iptali isteminin reddine, davalı adına tescilli 2012/1968 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.