Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/9187 K.2015/9219

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/04/2014 tarih ve 2012/151-2014/236 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya personel taşımacılığı hizmeti verdiğini, karşılığında on beş adet fatura düzenlediğini, fatura bedellerinin ödenmemesi nedeniyle icra takibi başlatıldığını, takibin haklı bir sebep olmaksızın itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, yüzde 40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, takibe konu fatura bedellerinin davacıya elden peşinen ödendiğini, faturaların kapalı fatura olarak düzenlendiğini, bu durumun bedelin ödendiğine karine teşkil ettiğini, aksinin ispatının davacıya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, faturalardaki imzanın davacıya ait olmadığı, davalının ticari defter ve kayıtlarından ödeme olgusunun ispatlanamadığı, faturaların kapalı fatura olmadıkları, alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile asıl alacak yönünden itirazın iptali ile takibin devamına ve asıl alacağın yüzde 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.