Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/9542 K.2015/10301

Taraflar arasında görülen davada Yıldızeli Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/11/2013 tarih ve 2012/571-2013/705 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Ü.. Z.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin dava dışı V. Z.'nun işyerinde kullanmak amacıyla satın aldığı kamyonun bedeline ilişkin galerici H.

N.'ye vermiş olduğu 10.10.2008 tanzim 10.6.2009 ödeme tarihli 15.000,00 TL bedelli bonoya kefil olduğunu, V. Z.'nun vefatı sonrasında müvekkilince kefil olunan borcun ödenmediğini, senet alacaklısı tarafından müvekkili aleyhine yapılan takip neticesinde müvekkilinin alacaklıya Sorgun İcra Müdürlüğü'nün 2009/1230 esas sayılı takip dosyasında 18.455,00 TL ödemede bulunduğunu, müvekkilince yapılan ödeme tutarının senet borçlusunun mirasçıları ve ortaklarından talep edilmesine karşın borcun ödenmediğini, V.Z.'nun aile bireyleriyle birlikte kendi adına kayıtlı ticarethanede ticaretle uğraştığını,

V. Z.'nun ölümü sonrasında mirasçı ve ortaklarının muvazaalı işlemlerle mal kaçırma faaliyetlerinde bulunduklarını, V. Z.'na ait borçları ödemediklerini, aynı işyerinde Ü.. Z..'nun faaliyetlerini sürdürdüğünü ileri sürerek 18.455,00 TL'nin ödeme tarihi olan 23.7.2009 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; muris V. Z.'nun mirasını reddettiklerini, dava konusu alacak nedeniyle borçlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davanın kıymetli evrakta avalist olunması nedeniyle alacaklıya ödenen meblağın asıl borçlu V.Z. mirasçıları ve ortağı olan davalılardan tahsili istemine ilişkin olduğu, dava konusu bononun V.Z. tarafından işyerinde kullanılmak üzere satın alınan araç nedeniyle düzenlenildiği, davacının davalı G..

Z.. yönünden mirasçılığa, diğer davalı yönünden ise adi ortaklığa dayalı olarak alacak isteminde bulunduğu, dava konusu borcun muris V. Z. tarafından işletilen işletmeye ait bir borç olduğu, davalılardan G.. Z.. tarafından mirasın reddedildiği belirtilmiş ise de dosyaya ibraz edilen belgelerden davalı G..

Z.. tarafından murisin ölümü sonrasında işletmenin devralınarak bir süre faaliyete devam edildiği, bu suretle mirasın kabul edildiği, bu davalı tarafından mirasın reddine ilişkin belgelerin dosyaya ibraz edilmediği, dinlenen tanık beyanları, davalı Ü..

Z..'nun tevilli ikrarları uyarınca davalının V.Z. ile ortak olduğu, onun ölümüyle alacaklarını tahsil edip bir kısım borçlarını ödediği, her ne kadar başka bir isim ve kayıt altında ise de aynı iş kolunda ve aynı yerde faaliyetini sürdürdüğü, bu işyerinin V. Z.'na ait işyerinin devamı niteliğinde bulunduğu, bu kapsamda davalı Ü..

Z.. ile V. Z. arasında adi ortaklık ilişkisinin bulunduğunun kabulünün gerektiği, adi ortaklıkta ortaklık borçları nedeniyle ortakların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle 18.455,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Ü.. Z.. vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Ü.. Z.. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.