Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/9693 K.2015/9855

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/10/2014 tarih ve 2014/1295-2014/313 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkillerinin murisi F.. Z..'in TMSF'ye devrinden önce Y. A.Ş.'nin Denizli Şubesi'ne 1.498,00 TL tutarında para yatırmak istediğini, banka çalışanlarının haksız ve kötü niyetli davranışları neticesinde müvekkilinin parasının Y. A.Ş. tarafından KKTC'de kurulan Y.

Security Off Shore Bank Ltd. adlı paravan bankaya hesabına aktarıldığını, banka çalışanlarının off şhore bankasına aktarılan paranın devlet güvencesi altında bulunmadığına dair bilgi vermedikleri gibi bu şirketin şubeleri olduğunu beyan edip Yurtbank logolu hesap cüzdanı vermek suretiyle müteveffayı yanıltarak havale talimatı imzalattıklarını, bankaya el konulması sonrasında off shore hesabındaki paranın devlet güvencesi altında olmadığından bahisle müvekkillerinin murisine ödeme yapılmadığını, Y.

A.Ş. yöneticilerinin bu eylemler nedeniyle bankayı vasıta kılarak dolandırıcılık suçundan İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nde yargılanıp ceza aldıklarını, söz konusu yargılama neticesinde iradeleri fesada uğratılıp off shore hesabı açtıran mudilerden toplanılan paraların bankada tutularak B. Holding bünyesindeki şirketlere ucuz kredi olarak kullandırıldığının tespit edildiğini, davalı bankanın Y.

A.Ş'nin külli halefi olduğunu ileri sürerek 1.498,00 TL'nin bankaya el konulma tarihi olan 22.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; somut olayda uyuşmazlığın bankacılık işleminden kaynaklandığı, 6502 sayılı Tüketicini Korunması Hakkındaki Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra bir tarafını tüketicinin oluşturduğu bankacılık işlemlerinden kaynaklı anlaşmazlıklarda anılan kanunun 3/1-k,1, 4/3, 73/1, 83/2 ve geçici 1. maddeleri uyarınca görevli mahkemenin belirleneceği, bu hükümler uyarınca somut olayda Tüketici Mahkemelerinin davaya bakma hususunda görevli bulunduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine kararın kesinleşmesi sonrasında talep halinde dosyanın Denizli Asliye Hukuk Mahkemesi'ne (tüketici mahkemesi sıfatıyla) gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.